Ömer Çebi - BizimBlog

Taraftarsay Dünyanın Noter Onaylı İlk Taraftar Sayım Projesi

Taraftarsay Hakkında

Taraftarsay projesi, yıllardır tartışılan ancak bir türlü sonuca varılamayan “Hangi spor kulübünün kaç taraftarı var” sorusunun cevabını arama ihtiyacından ortaya çıkmıştır. Şüphesiz ki Üç büyükler, Türkiye’de en fazla taraftara sahip olduğunu söylemekte, diğer birçok kulüp ise Üç büyükler haricinde en fazla taraftarın kendilerinde olduğunu belirtmektedir.

Taraftarsay olarak, gerek bu tartışmalara son noktayı koymak, gerekse günümüzde artık sadece bir oyun olarak algılanamayacak büyüklükte ekonomik bir sektör haline gelen futbolun, en önemli aktörü olan taraftarın, tercih ve eğilimlerini belirleyebilmek amacıyla, noter onaylı bir taraftar sayımı başlatmış bulunmaktayız.

Günümüzün ideal taraftarı, sezon başında kombine bilet alarak kulübünün kasasına sıcak para girmesini sağlayan, kombine bileti ile takımının maçlarını takip eden, tezahürat yapan ancak iyi ile kötü tezahüratı ayırt ederek takımının ceza almasına sebep olmamaya özen gösteren, yalnızca kendini kontrol etmek ile kalmayıp çevresindeki taraftarların taşkınlık yapmasına izin vermeyen, kulübü ile ilgili tüm mal ve hizmetleri satın alan ve bunların lisanslı ürünler olmasına dikkat eden, kulübüne sponsorluk desteği veren kurumları bilerek ve tanıyarak satın alma kararlarında bu firmalara ayrıcalık tanıyan kişilerdir.

Türkiye’nin ilk taraftar Nüfus Sayımı Projesi olan www.taraftarsay.com ; taraftar sayısını, Türkiye’de hukuki güvenliği sağlayan Noter onayı ile tespit ederek, tescil edilmiş bu bilgileri, yapacağı TV programı ile birlikte “İDEAL TARAFTAR” normlarına doğru yönlendirmek amacıyla üretilmiş bir sosyal medya ve TV projesidir.

Windows 8 böyle kopyalayacak!

Windows 8'in Kopyala/Yapıştır ekranı açıklandı!

Windows 8'in yeni Kopyala/Yapıştır ekranları resmen ortaya çıktı! İşte heyecan verici yenilikler...

"Kes, Kopyala, Yapıştır" işlemlerinin Windows 8'deki yeni hali, resmi "Building Windows 8" blog'unda detaylı bir şekilde açıklandı. Windows 8 takımı, bu yeni görevleri geliştirmek üzere kullanıcıların fikirlerini değerlendiriyor.

Microsoft'un geliştirilmiş kes, kopyala ve yapıştır işlevlerinde üç temel amacı bulunuyor: "Tüm kopyalama işlemlerini bir yerden yönetmek, temizlik ve basitlik, kullanıcı denetimi."

Dolayısıyla Windows Gezgininde yapılan kopyalama ve yapıştırma işlemi, yeni özellikler sunan bir tek pencere içerisinde birleştiriliyor. Burada kopyalama işlemlerini ayrı ayrı durdurmak, duraklatmak ve devam etmesini sağlamak mümkün oluyor. Pencere içerisinden kaynak ve hedef klasörleri açmaya da izin veriliyor.

Bunların yanında, her kopyalama için eklenen gerçek zamanlı aktarım grafiği ile kopyalama hızı hakkında daha fazla bilgi görüntülenmiş oluyor.

Bahsedilen son geliştirme ise, kopyalarken dosya çakışması meydana geldiğinde ekrana gelen pencereyle ilgili. Yeni arayüzde kullanıcıya daha çok denetim sağlanırken, işlem daha kolay bir hale getiriliyor.

Dosya kopyalama hızı grafiği

Kalan süre tahmininin birçok değişken tarafından etkilendiğini farkeden Microsoft, kopyalama penceresinde farklı işlemler için ayrı grafikler gösterecek.

Ve çakışan dosyalar için yeni iletişim kutusu

Kopyalama işlemi sırasında çakışma olduğunda, dosyaları onay kutucukları yoluyla seçerek koruyabileceğiz.

CHIP Online

Windows 8'in bir aşaması daha tamamlandı

Windows 8'in bir aşaması daha tamamlandı, dev güne bir adım daha yaklaşıldı.

Microsoft'un uzunca bir süredir üzerinde çalıştığı ve sürekli basında kendisine büyük yer bulan Windows 8'inden yine haber var.

Bu seferki haberin kaynağı, Windows cephesini çok yakından takip eden WinBeta. WinBeta'nın yaptığı araştırmaya göre, Windows 8 çoktan 8063.0.110804-1922 mimarisini tamamladı; yani bilinen ön işlemler dört Ağustos itibariyle hazır hale getirildi. Milestone 3 (M3) aşamasında denemeleri devam eden programsa, uzun zaman önce belirlenmiş özel kullanıcılara çoktan yollanmış durumda.

Haziran ayında sızan 7989 mimarisine nazaran, bu son mimaride herhangi bir bilgi açığı bulunmuyor ve yine Haziran ayından beri ne yazık ki Windows 8 hakkında herhangi yeni bir bilgiye ulaşılamıyordu. Nitekim bütün bu belirsizlik BUILD developer conference isimli etkinlikte, "that Windows 8 changes everything." isimli proje ortadan kalkacak. Her ne kadar Microsoft tarafından ne kadar bilgi verileceği konusunda herhangi bir açıklama gelmemiş olsa da Haziran ayında gerçekleşen Computex fuarından çok daha fazla bilgi paylaşılacağı bir gerçek.

Teknoloji dünyasını yakından ilgilendiren The BUILD conference ise, Eylül ayının 13'ü ile 16'sı arasında, Kaliforniya'da gerçekleşecek.

Facebook'ta bu mesaja DİKKAT

ESET Zararlı Yazılım Araştırma Uzmanı Robert Lipovsky, yararlı bir program izlenimi veren ama aslında kötü amaçlı bulaşıcı yazılım olan truva atının güncel olmayan antivirüs programını devre dışı bırakarak bilgisayarları tehlikelere açık hale getirdiğini belirtti. Lipovsky, Win32/Delf.QCZ truva atının yayılmak için Facebook'un mesajlaşma uygulamasını kullandığını belirtti.

Lipovsky, kullanıcıların "Hi how are you" şeklinde bir mesaj aldığını, mesajın kullanıcının arkadaş listesindeki birinden gelmiş gibi göründüğünü fakat aslında bot adı verilen zombi bilgisayarlardan oluşan ve saldırgan tarafından uzaktan yönetilebilen bir çeşit ağ tarafından gönderildiğini söyledi. Hatta bazen inandırıcı olsun diye mesaj içinde kullanıcının adının bile yer aldığını, kullanıcının mesaja tıkladığında flash player yüklemesi için yönlendirildiğini ama aslında zararlı yazılımların bu sırada indirilmeye başlandığını belirtti.

SQL Server 2008 R2'ye Geçişin Tam Zamanı

SQL Server 2005′in standart desteği 12 Nisan 2011′de sona erdi. SQL Server 2005 diğer sunucu ürünleri gibi ikinci 5 yılında Uzatılmış Destek (Extended Support) kapsamına girdi. SQL Server 2005′ten SQL Server 2008 R2′ye gerçekleştireceğiniz ürün yükseltimi ile sizler de gelen tüm yeniliklerden faydalanabilirsiniz.

Veri Analiz Yenilikleri: PowerPivot, Report Builder, Master Data Services ve StreamInsight
Yönetim Yenilikleri: Central Management Servers, Hyper-V with Live Migration, SQL Server Utility Control Point Dashboard, Windows PowerShell Integration, Database Snapshots
Yüksek Süreklilik Yenilikleri: Database mirroring, Log shipping, Failover clustering, Peer-to-peer replication, geliştirilmiş yedekleme ve kurtarma seçenekleri, Data page checksums
Optimum Performans Yenilikleri: Resource Governor, Performance Data Collector
Yeni Veri Tipleri: FILESTREAM, Spatial data, Hierarchical data
Yazılım Geliştiriciler için Yenilikler: LINQ, Full-text search architecture
Güvenlik Yenilikleri: Transparent Data Encryption (TDE), SQL Server Audit

SQL Server 2008 R2 yeniliklerinin detaylarını öğrenmek için “Neden Versiyonumu Yükseltmeliyim?” dökümanı, SQL Server 2008 R2′ye geçiş konusunda detaylı bilgi almak için ise Teknik Referans Kılavuzu‘ndan faydalanabilirsiniz.

SQL Server Denali CTP 3 Kullanımınıza Hazır!

12 Temmuz’da Los Angeles’da gerçekleşen İş Ortakları Konferansında duyurulan Denali CTP 3 konusunda Robert Wahbe etkileyici bir sunum gerçekleştirdi.

Denali konusunda en güvenli veritabanı ifadesini kullanan Wahbe ardından Denali’nin öne çıkan özellikleri SQL Always On, Column Index konularına da yer verdi. SQL Always On çok kolay bir arayüz ile karmaşık felaket merkezleri hazırlamamıza olanak veren ve iş kritik sistemler için güvenilir bir altyapı kurmamızı sağlayan önemli özelliklerden.

Column Index sayesinde ise özellikle veri ambarı iş yüklerinde önemli bir performans kazancı yaşayabiliyoruz.

Wahbe’nin konuşmasında da önemli bir yer kaplayan, Denali’nin en göz alıcı özelliklerinden bir tanesi ise “Crescent”. Crescent özllikle iş kullanıcılarına web tabanlı, dinamik bir raporlama arayüzü sunuyor. Bu sayeder her yerden kolaylıkla raporlar üretilebiliyor. SQL Server Denali konusunda yeniliklere daha detaylı bakmak için http://mstr.to/oTwgLs adresini ziyaret edebilirsiniz.

SQL Server Denali’yi http://mstr.to/p1Y9mj adresinden bilgisayarınıza yükleyebilir veya aşağıdaki videodan detaylarını seyredebilirsiniz;

Web sitesi olmayan yöneticilere hapis cezası geliyor

2012 yılının Temmuz ayında yürürlüğe girecek olan yeni Türk Ticaret Kanunu(TTK), devrim niteliğinde düzenlemeleri de beraberinde getirecek. Bu düzenlemelerden biri de web sitesi olmayan şirketlerle ilgili... Kanunun yürürlüğe girmesiyle birlikte web sayfası olmayan şirket yöneticileri hapis cezalarıyla karşılaşacak. Türkiye yazılım sektörünün önemli oyuncularından ve eski bir IBM yöneticisi olan LOGO'nun CEO'su Ali Güven ile yeni kanunun özellikle bilgi teknolojileri alanında ne gibi yenilikleri ve yaptırımları beraberinde getirdiğini konuştuk.

Yeni Türk Ticaret Kanunu (TTK) 2012 Temmuz’da yürürlüğe girecek. Şirketler, özellikle bilgi teknolojileri alanında bu kanunla birlikte hangi yükümlülükleri yerine getirmek durumunda kalacak?

Yeni Türk Ticaret Kanunu, işletmelerimiz için kurumsallaşma, şeffaflaşma ve çağın gerektirdiği finansal denetim uygulamalarını hayata geçiren önemli bir değişimi gündeme getirmektedir. Bu kanun sayesinde Uluslararası Finansal Raporlama Standartları’na (UFRS) uygun finansal tablo hazırlanması; Uluslararası Denetim Standartları’na uygun bağımsız denetim; kurumsal yönetimin gerekliliği olan iç kontrol, iç denetim ve risk yönetimi gibi konularda uygulanan birçok uluslararası standart, Türk Standartları olarak yürürlüğe girmekte ve genel anlamda arzu edilen değişimi, deyim yerindeyse, zorunlu hale dönüştürmektedir.

Kanun, tüm sermaye şirketlerine (anonim, limited) internet sitesi kurmayı zorunlu hale getiriyor. Başka bir ifadeyle şirketçe yapılması gereken tüm ilanlar, finansal tablolar, denetleme raporları başta olmak üzere ticari sır niteliği taşıyan bilgiler hariç; halka açık şirketlerde ise hissedarların bilmesi gereken tüm bilgilerin ilgili internet sitesi üzerinden güncel bir şekilde yayınlanması yükümlülüğü hükme bağlandı.

WEB SİTESİ OLMAYAN YÖNETİCİYE HAPİS CEZASI GELECEK

Kanuna uymayarak web sitesi açmayan şirketleri ne gibi yaptırımlar bekliyor?

Yeni kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren 3 ay içinde internet sitesini oluşturmayan veya ''bilgi toplumu'' hizmetlerini uygulamayan şirket yöneticileri, 6 aya kadar hapis ve 300 güne kadar adli para cezasına çarptırılacak.

Türkiye’de web sitesi olmayan şirketler sayıca fazla mı? Dünyada durum nasıl?

Bu konuda mevcut tablonun şu an için çok iç açıcı olmadığını söyleyebiliriz. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nin (TOBB) verilerine göre Türkiye'deki şirket sayısı 1,3 milyonu aştı. Ancak, web adresine sahip şirket sayısı ise yalnızca 130 bin civarında. Başka bir ifadeyle şirketlerin sadece yüzde 10'u kendi web sitesine sahip görünüyor. Web sitesi ihtiyacı ise özellikle küçük ve orta ölçekli (KOBİ) işletmelerde kendini göstermektedir. Çünkü Türkiye'deki büyük şirketlerin yüzde 90'ının kurumuna ait bir sitesi bulunurken, orta ölçeklilerde bu oran yüzde 50'nin altında kalıyor. Küçük ölçekli şirketlerin ise yüzde 90'ının bir web sitesi olmadığını söyleyebiliriz.

Özellikle ihracatın yüzde 10’unu gerçekleştiren KOBİ’lerimizin internet ortamında varlık göstermesi özellikle bu işletmelerimizin küresel rekabet güçleri açısından yaşamsal önem taşımaktadır.

Avrupa Birliği’nin 2020’ye kadar tek bir online Avrupa pazarı oluşturma hedefi içinde önemli değişimler yaşanması beklenmektedir. Avrupa’da B2B ve B2C ticaretin boyutları hızla artmaktadır, bu çerçevede işletmelerin mevcut gelişmelere hazırlıklı olması gerekmektedir. AB’nin mevcut planları çerçevesinde her üç Avrupalı KOBİ’den biri, önümüzdeki üç yıl içerisinde, ürün ve hizmetlerini internet ortamından pazarlıyor olacak. Bu açıdan yeni TTK ile gelen web sitesi sahibi olma zorunluluğunu artık tüm işletmelerimizin ciddi bir görev olarak ele almasında fayda olduğu kanısındayız. Çünkü artık ödeme sistemlerinden yasal işlemlere kadar iş dünyasındaki birçok faaliyetin dijital platformlara taşınması gibi genel bir manzarayla karşı karşıyayız, bu süreci doğru değerlendirmek Türkiye ekonomisine rekabetçi bir avantaj kazandırabilir.

Türk Ticaret Kanunu’nun getirdiği yeni hükümleri şirketler nasıl karşılıyor?

01 Temmuz 2012’ye kadar verilen süre iyi değerlendirildiği takdirde bu yeni düzenlemelerin getireceği değişim firmaların rekabet güçlerini artıracaktır. Şirketlerin bir kısmı bu süreyi iyi ve doğru bir şekilde değerlendirme konusunda bilinçli diyebiliriz. Yeni yükümlülükler ve bu doğrultuda bilişim tarafında yapılması gereken yatırımlar konusunda şimdiden araştırmaya ve uygulamaya geçmek için somut adımlar atan firmalar olduğu gibi henüz düzenlemeler konusunda bir planlama yapmamış ve aksiyona geçmemiş firmaların maalesef çoğunlukta olduğunu söyleyebiliriz.

YENİ KANUN TÜRK İŞ DÜNYASINA ÖNEMLİ AÇILIMLAR SAĞLAYACAK

Yeni kanunda eksik bulduğunuz noktalar var mı?

Aksine, bu düzenlemelerde geç bile kalındığını söyleyebiliriz. Yeni düzenleme, şirketlerimizin uluslararası standartlarda ve şeffaf bir şekilde çalışmasına zemin hazırlayacak ve küresel rekabet açısından Türk iş dünyasına önemli açılımlar sağlayacaktır. Tüm bu düzenlemeler, ülkemizde yatırım ortamının iyileştirilmesi, şirketlerin kurumsallaşması, doğrudan dış yatırımın ülkemize daha fazla çekilebilmesi, rekabet gücünün artması ve uluslararası piyasalarda şirketlerimize güvenin artması için yapıldı. Bu düzenlemeler şirketler tarafından doğru değerlendirildiği takdirde, büyümelerine destek veren, kurumsallaşmaları ve sürdürülebilirlikleri için önemli bir adım olacaktır.

Kaynak : www.hurriyet.com.tr

ASP.NET içerisinde Web.Config Inheritance'ı engellemek.

Herhangi bir web sitesine bir ASP.NET uygulaması yerleştirdiğinizde otomatik olarak uygulama ile beraber Web.Config dosyasını da sunucuya yerleştirmiş olursunuz. Bazı durumlarda birden çok ASP.NET uygulamasını tek bir alan adı altında çalıştırmanız gerekebilir. Bu uygulamaları iç içe klasörlerle ayırmak vs pek işe yaramaz çünkü kök klasörde bulunan Web.Config içerisinde tüm ayarlar alt klasörleri de otomatik olarak etkiler. Yani bir "inheritance" durumu söz konusudur.

Kök dizindeki Web.Config içerisindeki tüm ayarları tek tek iç dizinlerdeki Web.Config'ler içerisinde "remove" etmek mümkün fakat çok zahmetli bir iş. Diğer yandan bazı durumlarda farklı ASP.NET sürümlerini de aynı site içerisinde kullanmak isteyebilirsiniz, örneğin benim blog ASP.NET 2.0 kullanırken aktivite kayıt uygulamam ASP.NET 3.5 ile hazırlandı.

İşin kolayı!

Herhangi bir Web.Config dosyası içerisindeki ayarları "inheritance" ile alt klasörlerini geçmesini istemiyorsanız aslında yapacağınız çok ufak bir ayar var.

<system.web>

</system.web>

</location>

Web.Config dosyanız içerisinde tüm ayarların bulunduğu System.Web taglarını ayrıca bir location tagı içerisine alarak söz konusu location tagının da inheritInChildApplications özelliğini False olarak ayarlarsanız artık kök dizindeki ayarlarınız diğer dizinler tarafından kullanılmayacaktır. Böylece rahatlıkla yeni uygulamalarınızı aynı alan adına yükleyebilirsiniz.

Hepinize kolay gelsin...
Daron Yöndem

Asp.Net Resim Kırpmak - Image Crop

Facebook'da eklediğiniz bir resmi kırparak istediğiniz bir alanı içinden alabiliyordunuz. Şimdi bu sistemin nasıl çalıştığına bir göz atalım.
Aslında güzel bir uygulama. Diyelim ki eklediğimiz resimde 2 kişi var ve ben sadece birini almak istiyorum. İşte tam bu sırada uygulamamız devreye girerek sizi uğraştırmadan bu isteğinizi yerine getiriyor. Fazla uzatmadan uygulamamızı oluşturmaya başlayalım.

Yeni bir uygulama oluşturalım ve adına "ResimKırpma" diyelim. Projemize eklememiz gereken bazı Scriptler var. Bu scriptleri aşağıda bulabilirsiniz.

Proje için gerekli scriptler

Evet şimdi scriptleri projenize eklediniz varsayıyorum ve devam ediyorum. Projemize bir adet resim ekleyelim bu resmi kırpma işlemi sırasında kullanıcaz. Şu anda projemizde resimdeki gibi bir yerleşim olması gerekiyor.

Evet şimdi " Default.aspx " dosyamızı açarak kodlarımızı yazmaya başlayalım. Öncelikle projemize eklemiş olduğumuz scriptleri sayfamıza ekleyelim.

<script type="text/javascript" src="ResimKirpma.js"></script>

<script type="text/javascript" src="Drag.js"></script>

<script type="text/javascript" src="Resize.js"></script>

Ekleme işleminden sonra ufak bir javascript yazmamız gerekiyor.

<script type="text/javascript">

var isIE = (document.all) ? true : false;

var isIE6 = isIE && ([/MSIE (\d)\.0/i.exec(navigator.userAgent)][0][1] == 6);

var $ = function (id) {

return "string" == typeof id ? document.getElementById(id) : id;

};

var Class = {

create: function () {

return function () { this.initialize.apply(this, arguments); }

}

var Extend = function (destination, source) {

for (var property in source) {

destination[property] = source[property];

}

var Bind = function (object, fun) {

return function () {

return fun.apply(object, arguments);

}

var BindAsEventListener = function (object, fun) {

var args = Array.prototype.slice.call(arguments).slice(2);

return function (event) {

return fun.apply(object, [event || window.event].concat(args));

}

var CurrentStyle = function (element) {

return element.currentStyle || document.defaultView.getComputedStyle(element, null);

}

function addEventHandler(oTarget, sEventType, fnHandler) {

if (oTarget.addEventListener) {

oTarget.addEventListener(sEventType, fnHandler, false);

} else if (oTarget.attachEvent) {

oTarget.attachEvent("on" + sEventType, fnHandler);

} else {

oTarget["on" + sEventType] = fnHandler;

}

};

function removeEventHandler(oTarget, sEventType, fnHandler) {

if (oTarget.removeEventListener) {

oTarget.removeEventListener(sEventType, fnHandler, false);

} else if (oTarget.detachEvent) {

oTarget.detachEvent("on" + sEventType, fnHandler);

} else {

oTarget["on" + sEventType] = null;

}

};

</script>

JavaScript yazdıktan sonra ufak bir css kodu yazmamız gerekiyor. Kendi tasarımlarınızda farklı css kodları kullanabilirsiniz.

<style type="text/css">

#rRightDown, #rLeftDown, #rLeftUp, #rRightUp, #rRight, #rLeft, #rUp, #rDown

{

position: absolute;

background: #FFF;

border: 1px solid #333;

width: 6px;

height: 6px;

z-index: 500;

font-size: 0;

opacity: 0.5;

filter: alpha(opacity=50);

}

#rLeftDown, #rRightUp

{

cursor: ne-resize;

}

#rRightDown, #rLeftUp

{

cursor: nw-resize;

}

#rRight, #rLeft

{

cursor: e-resize;

}

#rUp, #rDown

{

cursor: n-resize;

}

#rLeftDown

{

left: 0px;

bottom: 0px;

}

#rRightUp

{

right: 0px;

top: 0px;

}

#rRightDown

{

right: 0px;

bottom: 0px;

background-color: #00F;

}

#rLeftUp

{

left: 0px;

top: 0px;

}

#rRight

{

right: 0px;

top: 50%;

margin-top: -4px;

}

#rLeft

{

left: 0px;

top: 50%;

margin-top: -4px;

}

#rUp

{

top: 0px;

left: 50%;

margin-left: -4px;

}

#rDown

{

bottom: 0px;

left: 50%;

margin-left: -4px;

}

#bgDiv

{

width: 300px;

height: 400px;

border: 1px solid #666666;

position: relative;

}

#dragDiv

{

border: 1px dashed #fff;

width: 100px;

height: 60px;

top: 50px;

left: 50px;

cursor: move;

}

</style>

Şimdi tablomuzu oluşturalım.

<table width="700" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0">

<tr>

<td width="300">

<div id="bgDiv">

<div id="dragDiv">

<div id="rRightDown">

</div>

<div id="rLeftDown">

</div>

<div id="rRightUp">

</div>

<div id="rLeftUp">

</div>

<div id="rRight">

</div>

<div id="rLeft">

</div>

<div id="rUp">

</div>

<div id="rDown">

</div>

</td>

<td align="center">

<div id="viewDiv" style="width: 300px; height: 300px;">

</div>

</td>

</tr>

</table>

Bu kodları bildiğinizi varsayarak açıklama gereği duymuyorum.

Bir buton ekleyelim ve devam edelim.

<input name="" type="button" value="Onayla" onclick="Create()"

/>

<br />

<img id="imgCreat" style="display: none;" />

son bir script yazmamız gerekiyor.

<script>

var ic = new ResimKirpma("bgDiv", "dragDiv", "1.jpg", {

Width: 300, Height: 400, Color: "#000",

Resize: true,

Right: "rRight", Left: "rLeft", Up: "rUp", Down: "rDown",

RightDown: "rRightDown", LeftDown: "rLeftDown", RightUp: "rRightUp", LeftUp: "rLeftUp",

Preview: "viewDiv", viewWidth: 300, viewHeight: 300

})

function Create() {

var p = ic.Url, o = ic.GetPos();

x = o.Left,

y = o.Top,

w = o.Width,

h = o.Height,

pw = ic._ocebiBase.width,

ph = ic._ocebiBase.height;

$("imgCreat").onload = function () { this.style.display = ""; }

$("imgCreat").src = "ResimKirpma.ashx?p=" + p + "&x=" + x + "&y=" + y + "&w=" + w + "&h=" + h + "&pw=" + pw + "&ph=" + ph + "&" + Math.random();

}

</script>

Şimdi default.aspx sayfamızdaki işlemimiz bitti. Projemize bir "ashx" dosyası ekleyelim.

ResimKirpma.ashx adını verdim. Siz farklı bir isim verirseniz yazmış olduğumuz javascript içinden de ismi değiştirmeniz gerekmektedir.

using System;

using System.Web;

using System.Drawing;

using System.IO;

public class ResimKirpma_WebHandler : IHttpHandler

{

public void ProcessRequest(HttpContext context)

{

string Pic = Convert.ToString(context.Request["p"]);

int PointX = Convert.ToInt32(context.Request["x"]);

int PointY = Convert.ToInt32(context.Request["y"]);

int CutWidth = Convert.ToInt32(context.Request["w"]);

int CutHeight = Convert.ToInt32(context.Request["h"]);

int PicWidth = Convert.ToInt32(context.Request["pw"]);

int PicHeight = Convert.ToInt32(context.Request["ph"]);

context.Response.ContentType = "image/jpeg";

ResetImg(System.Web.HttpContext.Current.Server.MapPath(Pic), PicWidth, PicHeight, PointX, PointY, CutWidth, CutHeight).WriteTo(context.Response.OutputStream);

}

public MemoryStream ResetImg(string ImgFile, int PicWidth, int PicHeight, int PointX, int PointY, int CutWidth, int CutHeight)

{

Image imgPhoto = Image.FromFile(ImgFile);

Bitmap bmPhoto = new Bitmap(CutWidth, CutHeight, System.Drawing.Imaging.PixelFormat.Format24bppRgb);

Graphics gbmPhoto = Graphics.FromImage(bmPhoto);

gbmPhoto.DrawImage(imgPhoto, new

Rectangle(0, 0, CutWidth, CutHeight), PointX * imgPhoto.Width / PicWidth, PointY * imgPhoto.Height / PicHeight, CutWidth * imgPhoto.Width / PicWidth, CutHeight * imgPhoto.Height / PicHeight, GraphicsUnit.Pixel);

MemoryStream ms2 = new MemoryStream();

bmPhoto.Save(ms2, System.Drawing.Imaging.ImageFormat.Jpeg);

imgPhoto.Dispose();

gbmPhoto.Dispose();

bmPhoto.Dispose();

return ms2;

}

public bool IsReusable

{

get

{

return false;

}

Kodlarımızı yazdıktan sonra işlemimiz tamamlanmıştır. Aşağıdaki resimde son halini görebilirsiniz.

Seçtiğim alana göre sağ tarafta önizlemesini görüyoruz.

İstediğim alanı seçtim.

Onayla butonuna tıkladıktan sonra alt tarafta bana almak istediğim alanı vermiş oldu.

Kolay Gelsin...

C# ile pdf dosyası oluşturmak (Creating Pdf with C# )

PDF Dosya türlerini bilmeyen internet ve bilgisayar kullanıcıları yoktur. PDF dosyası kullanımı bu aralar oldukça artmaktadır. Artık teklifler, anlaşmalar word,excel değilde PDF olarak gönderilmektedir.

Yapıcağımız örnekte PDF ile raporlama hakkında temel bir eğitim vermeyi amaçlıyorum. Projenizde pdf dosyaları ile çalışabilmeniz için "itextsharp. dll" componentine ihtiyacınız olacaktır. Bu componenti projenize reference olarak eklemeniz gerekmektedir.

Buradan componenti indirebilirsiniz.

Projemizi oluşturduktan sonra "Add Reference" linkine tıklayarak componenti projemize ekleyelim.

Gelen ekrandan BROWSE kısmından componenti bulup ekleme işlemini bitirelim.

Kodları yazabilmek için basit bir arayüz hazırladık.

Projemize eklememiz gereken namespaceler bulunmaktadır.

using iTextSharp.text;
using iTextSharp.text.pdf;
using System.IO;

Şimdi uygulamamızı yazmaya başlayabiliriz.

iTextSharp.text.Document pdfDosya = new iTextSharp.text.Document();

//PDF dosyamızı temsil edecek nesnemizi oluşturuyoruz

PdfWriter.GetInstance(pdfDosya, new FileStream("C:CSharpPDF.pdf",FileMode.Create));

//PDF dosyamızın yolu ” C:CSharpPDF.pdf” ve dosyanın açılış biçimi ‘Yeni yarat’

pdfDosya.Open();



pdfDosya.AddCreator(textBox2.Text); //Oluşturan kişinin isminin eklenmesi 
pdfDosya.AddCreationDate();//Oluşturulma tarihinin eklenmesi 
pdfDosya.AddAuthor(textBox3.Text); //Yazarın isiminin eklenmesi 
pdfDosya.AddHeader(textBox4.Text, "PDF UYGULAMASI OLUSTUR");
pdfDosya.AddTitle(textBox5.Text); //Başlık ve title eklenmesi 
 
Paragraph eklenecekMetin = new Paragraph(textBox6.Text);
pdfDosya.Add(eklenecekMetin); //Eklenecek metinimizin Dosyaya eklenmesi
 
decimal satir = numericUpDown1.Value; 
decimal sutun = numericUpDown2.Value; //Satır ve sütun bilgilerinin alınması 
 
iTextSharp.text.Table tablo = new Table((int)sutun, (int)satir);
//Alınmış olan sütun ve satır sayılarına uygun tablo nesnemizin yaratılması 
for (int i = 0; i < satir; i++)
{
for (int j = 0; j < sutun; j++)
      {
            Cell hucre = new Cell((i+1).ToString() + " " + (j+1).ToString());
             //Tablomıza eklenecek hücrelerin ve içlerindeki yazının oluşturlması
            hucre.BackgroundColor = iTextSharp.text.Color.RED;
            //Hücrelerimizin arkaplan rengini kırmızı olarak ayarlanması
            tablo.AddCell(hucre, i, j); //Hücremizin tablomuza eklenmesi 
      }
 }
 tablo.Cellspacing = 5;
//Tabloda bulunan hücrelerin mesafelerinin ayarlanması 
 pdfDosya.Add(tablo); //Son olarak Oluşturduğumuz tablomuzun dosyamıza eklenmesi
 
if (textBox1.Text != "")
{
Uri yol = new Uri(textBox1.Text); 
//Eklenecek resmimizin yolunun Uri tipinde nesne şeklinde elde edilmesi 
      iTextSharp.text.Jpeg resim = new iTextSharp.text.Jpeg(yol);
      //resim nesnemizin Oluşturulması 
      resim.ScalePercent((int)numericUpDown3.Value);
//Resim nesnemizin ölçeklendirilmesi 
      pdfDosya.Add(resim); //Resim Nesnemizi Dosyaya eklenmesi 
}
 
pdfDosya.Close();

Microsoft Outlook 2007 Email kurulumu

Tools > Account Settings | Araçlar > Hesap Ayarları

Açılan Pencereden New | Yeni butonuna tıklayın.

Alt tarafta bulunan " Sunucu ayarlarını veya ek sunucu türlerini el ile yapılandır " seçeneğini seçerek Next | İleri butonuna tıklayın.

Internet E-Mail | Internet E-Posta seçeneğini seçip Next | İleri butonuna tıklayın.

E-Posta sağlayıcı firmanızdan aldığınız bilgilerinizi giriniz. Daha sonra Sağ Alt Tarafta bulunan More Settings | Diğer Ayarlar butonuna tıklayınız.

Gelen Ekrandan Outgoing Server (Giden Sunucuya) tıklayın.

Outgoing Server (Giden Sunucu) Sekmesinde ilk kutucuğu işaretleyin ve Advanced Sekmesine gidin.

(SMTP) 25 yazan yeri 587 olarak değiştirin ve OK tıklayın.

Next (İleri) devam edin.

Finish (Son) tıklayarak kurulumu bitirin.

Eklemiş olduğunuz hesap gözükmektedir. Close (Kapat ) tıklayarak ana ekrana dönebilirsiniz.

Send/Receive (Gönder/Al) butonuna tıklayarak maillerinizi kontrol etmeye başlayabilirsiniz.

Kolay Gelsin...

ASP.NET ile Server Control

Asp.net uygulamalarında tıpkı windows uygulamalarında olduğu gibi kendi kontrollerinizi de oluşturabilirsiniz. Tabi bu kontrolleri oluştururken hazır kontrollerden yararlanabilir yada en baştan kendiniz oluşturabilirsiniz.

Asp.Net’te 2 farklı kontrol oluşturabilirsiniz.

1.UserControl:ascx uzantılı kontrolleri web uygulamanıza add new item diyerek dahil edip istediğiniz gibi tasarlıyabilirsiniz.Daha sonra solution explorer’dan sürükleyip istediğinize yere yerleştirebilirsiniz.

2.ServerControl: Server kontrolleri User Control lere göre daha detaylıdır. User Control lerde olduğu gibi tasarım yolu ile yapamazsınız. Oluşturduğunuz kontrol’un HTML çıktısını yazmanız gerek.

Örnek: Sayfanızda kullanacağınız arama butonu ve düğmesi yeralan örnek bir kontrol oluşturalım.

Kod:

[DefaultProperty("Text")]

[ToolboxData("<{0}:SNNAramaTexButton runat=server>")],

//Kontrolleri sürükleyip bıraktığında sayfanızda bıraktığınızdaki görünümü

[Designer(typeof(System.Web.UI.Design.HtmlControlDesigner))]

public class SNNAramaTexButton : WebControl,IPostBackEventHandler

{

public event EventHandler DugmeyeBasildi;

protected virtual void OnDugmeyeBasildi(EventArgs e)

{

if (DugmeyeBasildi != null)

{

DugmeyeBasildi(this, e);

}

[Bindable(true)]

[Category("Appearance")]

[DefaultValue("Ara")]

[Localizable(true)]

public string AraDugmesi

{

get

{

String s = (String)ViewState["AraDugmesi"];

return ((s == null) ? "[" + this.ID + "]" : s);

}

set

{

ViewState["AraDugmesi"] = value;

}

protected override void RenderContents(HtmlTextWriter output)

{

//Table Tagı açılıyor ve gerekli ayarlar yapılıyor.

output.WriteBeginTag(HtmlTextWriterTag.Table.ToString());

output.WriteAttribute("width", "170px");

output.WriteAttribute("cellspacing", "0");

output.WriteAttribute("cellpadding", "0");

output.Write(">");

//Tr ile ilk satır oluşturuluyor.

output.WriteFullBeginTag(HtmlTextWriterTag.Tr.ToString());

//Td ile ilk satırın ilk sutunu oluşturuluyor.

output.WriteBeginTag(HtmlTextWriterTag.Td.ToString());

output.WriteAttribute("width", "150px");

output.Write(">");

//text alanı yerleştiriliyor.

output.WriteBeginTag(HtmlTextWriterTag.Input.ToString());

output.WriteAttribute("type", "text");

output.WriteAttribute("value", "arama");

output.Write("/>");

output.WriteEndTag(HtmlTextWriterTag.Td.ToString());

output.WriteBeginTag(HtmlTextWriterTag.Td.ToString());

output.WriteAttribute("width", "20px");

output.Write(">");

output.WriteBeginTag(HtmlTextWriterTag.Input.ToString());

output.WriteAttribute("type", "submit");

output.WriteAttribute("value", AraDugmesi);

output.WriteAttribute("name", this.UniqueID);

output.Write("/>");

output.WriteEndTag(HtmlTextWriterTag.Td.ToString());

output.WriteEndTag(HtmlTextWriterTag.Tr.ToString());

output.WriteEndTag(HtmlTextWriterTag.Table.ToString());

}

public void RaisePostBackEvent(string eventArgument)

{

OnDugmeyeBasildi(new EventArgs());

}

Uygulamayı derlediğinizde oluşan dll dosyasını Web Uygulamanızda Choose Items diyerek projenize dahil edin

SQLSiteMapProvider

ASP.NET uygulamalarında sıkça kullandığımız TreeView, Menu vb. bazı kontroller kaynak olarak SiteMapDataSource yada XmlDataSource kullanılar. Fakat bu veri kaynakları üzerinde silme,ekleme ve güncelleme işlemleri yapmak SQL tablolarıyla çalışmak kadar kolay değildir. Bu makaledeki amacımız sayfanızdaki Menu yada TreeView kontrolunun veri kaynağını SQL (“farklı veritabanıda olabilir”) serverdaki bi tablo ile ilişkilendirmek. Bunun için tek yapmamız gereken SiteMapProvider class’ından kalıtım alarak yeni bir Provider yazmak ve gerekli ayarları web.config ‘den yapmak.

Öncellikle uygulamamızda kullanacağımız Menu ve icerik tablolarını SQL’ de oluşturalım. Aşağıdaki Sql Script’ini kullanabilirsiniz.

İcerik Tablosu:

CREATE TABLE [dbo].[icerik](

[id] [numeric](18, 0) IDENTITY(1,1) NOT NULL,

[ad] [varchar](50) COLLATE Turkish_CI_AS NULL,

[detay] [nvarchar](max) COLLATE Turkish_CI_AS NULL,

CONSTRAINT [PK_icerik] PRIMARY KEY CLUSTERED

(

[id] ASC

)WITH (PAD_INDEX = OFF, STATISTICS_NORECOMPUTE = OFF, IGNORE_DUP_KEY = OFF, ALLOW_ROW_LOCKS = ON, ALLOW_PAGE_LOCKS = ON) ON [PRIMARY]

) ON [PRIMARY]

Menu Tablosu

CREATE TABLE [dbo].[menu](

[id] [numeric](18, 0) IDENTITY(1,1) NOT NULL,

[ad] [varchar](100) COLLATE Turkish_CI_AS NULL,

[icerikid] [numeric](18, 0) NULL,

[ust] [numeric](18, 0) NULL,

[sira] [numeric](3, 0) NULL,

CONSTRAINT [PK_menu] PRIMARY KEY CLUSTERED

(

[id] ASC

)WITH (PAD_INDEX = OFF, STATISTICS_NORECOMPUTE = OFF, IGNORE_DUP_KEY = OFF, ALLOW_ROW_LOCKS = ON, ALLOW_PAGE_LOCKS = ON) ON [PRIMARY]

) ON [PRIMARY]

Şimdi Tablolarımıza veri girelim

Menu Tablosu için;

İcerik Tablosu için:

Tablolarımızı inceliyecek olursak Menu tablosunda her menu için bir ust menu girilmiş.Örneğin Visual Basic.NET e bakarsınız ust bilgisi olarak 5 girilmiş. Bunun anlamı Visual Basic.NET menusu id numarası 5 olan menu altında demektir. Ust menusu olmayan menulere ise ust degeri olarak 0 değerini verdim. Böylece hangi menu hangi menunun altında bunu belirlemiş olduk ve bu yapı sayesinden bir menu içerisine istenildiği kadar menu eklenebilir. Ayrıca icerikid değeri ilede menuye tıklandığında hangi içeriğin görüntüleneceğini de belirtmiş olduk.

Şimdi ise Sql için Kendi Providerımızı yazalım.

Projemize yeni bir class ekleyelim ve ismine “OmerCebiSiteMapProvider” yazalım.

Ve bu Class’a SiteMapProvider class’ından kalıtım verelim ve SiteMapProvider üzerinde sağ click yaparak Implement Abstract Class diyelim.

Kalıtım aldığımız class bir Abstract yani soyut sınıf olduğu için bu class içerisinde abstract olarak tanımlı methodları kendi class’ımızda tekrar kodlamamız gerekli.(override)

Bu class için yazmamız gerekod aşağıdaki gibi olmalıdır.

public class OmerCebiSiteMapProvider:SiteMapProvider

{

SqlConnection baglanti;

SqlCommand cmd;

public OmerCebiSiteMapProvider()

{

baglanti = new SqlConnection("server=localhost;initial catalog=omercebi;integrated security=true");

}

private void BaglantiKontrol()

{

if (baglanti.State == ConnectionState.Closed)

baglanti.Open();

}

public override SiteMapNode FindSiteMapNode(string rawUrl)

{

SiteMapNode eleman = new SiteMapNode(this, "0");

return eleman;

}

public override SiteMapNodeCollection GetChildNodes(SiteMapNode node)

{

string ust;

ust = node.Key;

cmd = new SqlCommand("select id,ad,icerikid from menu where ust=@ust order by sira", baglanti);

cmd.Parameters.Add("@ust", SqlDbType.Int).Value = ust;

BaglantiKontrol();

SqlDataReader oku = cmd.ExecuteReader();

SiteMapNodeCollection liste = new SiteMapNodeCollection();

SiteMapNode eleman;

while (oku.Read())

{

eleman = new SiteMapNode(this, oku[0].ToString(), "~/detay.aspx?DetayId=" + oku[2].ToString(), oku[1].ToString());

liste.Add(eleman);

}

oku.Close();

baglanti.Close();

return liste;

}

public override SiteMapNode GetParentNode(SiteMapNode node)

{

SiteMapNode eleman = new SiteMapNode(this, "0");

return eleman;

}

protected override SiteMapNode GetRootNodeCore()

{

SiteMapNode eleman = new SiteMapNode(this, "0");

return eleman;

}

Burada dikkat ederseniz bizim için en önemli method GetChildNodes methodudur. SiteMapNode elemanının url,key ve title özelliklerini kullandık. Key özelleğinde menunun id’sini Title da menu adını url de ise icerikid kolonun dan gelen değere göre yönlendirme yaptık. GetChildNodes Methodunda ise kendisine parametre olarak gelen SiteMapNode için alt menuleri bulduk ve bunları SiteMapNodeCollection nesne si olarak geri döndürdük. Diğer methodlarda ise sadece en üst menunun id sini döndürdük.

Hatırlayın menu tablosuna kayıt girerlek hiç bir menunu altında olmayan menulerin ust değerini 0 girmiştik.

SiteMapProvider’ımız hazır şimdi ise tek yapmamız gerek Web.config’te gerekli ayarları yapmak.

<siteMapdefaultProvider="OmerCebiSiteMapProvider">

<addname="OmerCebiSiteMapProvider"type="OmerCebiSiteMapProvider"/>

providers>

siteMap>

Sitemap tagını System.Web tagı altında yukarıdaki şekilde yazmanız yeterli.

Bakalım SiteMapProvider ımız nasıl çalışcak.

Öncelikle Default.aspx üzerine Menu kontrolu ekleyin ve ardından SiteMapDataSource sürükleyip bırakın. Menu kontrolu için DataSource özelliğine az önce eklediğimiz SiteMapDataSource’u seçin. Dilerseniz Menu’nun özelliklerinden Orientation özelliğiniz Horizontal yaptın.

SiteMapDataSource için se SiteMapProvider özelliğine OmerCebiSiteMapProvider yazalım ve ShowStartingNode özelliğini False yapalım.

Az önce Eklediğimiz SiteMapDataSource’u TreeView için Kullanalım.

Aşağıdaki ayarları uygulayın.

Ve uygulamınızı tekrar çalıştırdığınızda sonuç aşağıdaki gibi olmalıdır.

SiteMapProvider yazarken Url özelliğinde Detay.aspx?DetayID= diyerek Detay sayfasına yönlendirme yapmıştık. Projenizine Detay.aspx sayfası ekleyip QueryString deki DetayId değerini okuyuk icerik tablosundaki içeriğini kolaylıkla yazdırabilirsiniz.

Bu aşamadan sonra Menu yada TreeView’e eleman eklemek,silmek ve güncelleme çok kolay olacaktır. Bu kontrolleri artık SQL serverdaki tablolarınızdan yönetebilirsiniz.

Silverlight 3 ile Multitouch programlama.

Silverlight 3.0 ile beraber tarayıcı içerisinde Multitouch desteği de geldi. Şu an için sadece Windows 7 ve Internet Explorer üzerinde sunulabilen bu deneyimi yaratmak için WPF tarafından biraz daha farklı tekniklerle ilerlemek gerekiyor. Bu yazımıda Silverlight 3.0 tarafında Multitouch API'larına göz attıktan sonra bir Manipulation örneği yapacağız.

Silverlight ve Multitouch

Silverlight içerisinde herhangi bir şekilde gerçekleşen Touch durumunu algılamak için kullanabileceğimiz tek bir event bulunuyor. Söz konusu event'ın adı Touch.FrameReported şeklinde. Bu eventa bağlanan bir event listener'ın argümanı ile beraber gelen bilgiler bizim için fazlası ile yeterli olacaktır.

[VB]

Public Sub New()

InitializeComponent()

AddHandler Touch.FrameReported, AddressOf Touched

End Sub

Sub Touched(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.Input.TouchFrameEventArgs)

End Sub

[C#]

public MainPage()

{

InitializeComponent();

Touch.FrameReported += new TouchFrameEventHandler(Touch_FrameReported);

}

void Touch_FrameReported(object sender, TouchFrameEventArgs e)

{

}

Event'ımızın TouchFrameEventArgs'ında birçok değerli veri bulunuyor. Örneğin her bir touch için birer Timestamp alabiliyoruz. Timestamp'i özünde eski OLEAutomationDate'lere benzetebilirsiniz. Size farklı touch işlemleri arasında süreyi rahatlıkla hesaplayabilmeniz için integer Timestamp'ler döndürüyor. Bunun haricince argüman tarafında önemli üç adet metod bulunuyor. Bunlardan ilki GetPrimaryTouchPoint metodu. Touch işlemi esnasından bir yada daha çok noktadan ekrana dokunulabileceği için ilk dokunma noktası Primary denerek GetPrimaryTouchPoint aracılığı ile bize iletiliyor. Ayrıca GetTouchPoints metodu da tüm dokunulan noktaların bir listesini getirir. TouchPoint tipinde gelen bu noktalara ait ek bilgileri de TouchPoint sınıfı üzerinden alabilirsiniz. Örneğin dokunulan noktanın pozisyonu, alanı, hatta TouchDevice üzerinden de unique ID'sini elde etmek mümkün. Son olarak argüman üzerindeki SuspendMousePromotionUntilTouchUp metodu de Touch işlemleri bitene yani kullanıcı tüm parmaklarını ekrandan çekene kadar fare kullanımını engelleyecektir.

Tüm bu hikaye içerisinde en önemli şeylerden biri Touch işleminin hangi aşamada olduğu. Toplam üç farklı aşama mevcut. Bunlardan ilgi kullanıcının ekrana değdiği ilk an (Down), bir sonraki kullanıcının parmağını ekranda gezdirdiği süre (Move), son olarak (Up) kullanıcının parmağını ekranda çektiği an şeklinde üç farklı aksyon bulunuyor. Bu her aksyon TouchPoint nesnelerinin Action değişkeninde bir enumaration olarak bizi bekliyor. Herhangi bir şekilde bize raporlanan TouchPoint'in pozisyonunu alabildiğimiz gibi o anda ilk dokunma mı, bırakma mı yoksa sürekli dokunma mı oluştuğunu takip edebiliyoruz. Unutmadan hatırlatmak fayda var, kullanıcı parmağını ekranda oynatmadan tutarsa da bu bir Move aksyonu olarak algılanıyor.

Şimdi gelin manipülasyon örneğimize geçelim ve tüm bunların birlikte nasıl kullanıldığına göz atalım. Manipülasyon örneğinde bildiğiniz üzere amacımız ekrana basit bir resim koyarak onun kullanıcı tarafından iki parmak kullanılarak boyutlandırılabilmesini, taşınabilmesini ve çevrilebilmesini sağlamaktır. WPF tarafından farklı olarak daha Silverlight için etrafta hazırlanmış bir ManipulationProcessor bulunmadığı için tüm işlemleri bizim yapmamız gerekecek. İlk aşamada gelin uygulamamızın ekranını hazırlayarak konuya girelim.

[XAML]

<Image.RenderTransform>

</TransformGroup>

</Image.RenderTransform>

</Image>

</Grid>

Uygulama ekranımızda basit bir Image nesnesi bulunuyor. Bu Image nesnesinin durumda göre pozisyonunu, dönüş açısını ve boyutunu değiştireceğimiz için uygun Transform nesnelerini de içerisinde yerleştirerek gerekli isimlendirmeleri de yaptık. Böylece rahatlıkla kod tarafından bu işlemleri halledebiliriz. Şimdi sıra geldi Touch ile ilgili gerekli işlemleri arka tarafta yapmaya.

Hemen makalemizin başında da gördüğümüz üzere FrameReported eventına bir event-listener bağlıyoruz.

[VB]

Public Sub New()

InitializeComponent()

AddHandler Touch.FrameReported, AddressOf Touched

End Sub

[C#]

public MainPage()

{

InitializeComponent();

Touch.FrameReported += new TouchFrameEventHandler(Touch_FrameReported);

}

Amacımız FrameReported içerisinde ilk olarak en az iki tane TouchPoint olurkenki durumları yakalamak. Kullanıcının resmi tutup manipulasyon yapabilmesi için en az iki parmağının ekrana dokunuyor olması gerek. Ayrıca Action olarak da parmaklarını ilk dokundurduğu anda değil parmaklarını sürüklerken işlem yapmamız şart. Tüm bu süreçleri kontrol ederken sürekli olarak parmakların bir önceki durumu ile şu anki durumu arasındaki farklara göre gerekli hesaplmaları yaparak resmimize yansıtacağız. Aslında tüm bu sürece gelişmiş bir drag&drop gözü ile bakabilirsiniz.

[VB]

Dim _FirstTouch As Point = New Point(0, 0)

Dim _SecondTouch As Point = New Point(0, 0)

Uygulamamızda ilk olarak yukarıdaki şekli ile iki tane Point değişkenini global olarak tanımlıyoruz. Bu değişkenler sürekli olarak kullanıcının parmaklarının bir önceki koordinatlarını saklayacak. Böylece biz de o anki koordinatlar ile bir önceki arasında farkları yakalayabileceğiz.

[VB]

Sub Touched(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.Input.TouchFrameEventArgs)

If Not e.GetPrimaryTouchPoint(Me) Is Nothing Then

Dim IlkDokunus As TouchPoint

Dim IkinciDokunus As TouchPoint

IlkDokunus = e.GetPrimaryTouchPoint(Me)

If IlkDokunus.Action = TouchAction.Down Then

_FirstTouch = New Point(0, 0)

_SecondTouch = New Point(0, 0)

ElseIf IlkDokunus.Action = TouchAction.Move Then

If e.GetTouchPoints(Me).Count > 1 Then

IkinciDokunus = e.GetTouchPoints(Me)(1)

''BURADA MANIPULATION YAPILACAK

End If

ElseIf IlkDokunus.Action = TouchAction.Up Then

_FirstTouch = New Point(0, 0)

_SecondTouch = New Point(0, 0)

End If

End Sub

[C#]

void Touch_FrameReported(object sender, TouchFrameEventArgs e)

{

if ((e.GetPrimaryTouchPoint(this) != null))

{

TouchPoint IlkDokunus = default(TouchPoint);

TouchPoint IkinciDokunus = default(TouchPoint);

IlkDokunus = e.GetPrimaryTouchPoint(this);

if (IlkDokunus.Action == TouchAction.Down)

{

_FirstTouch = new Point(0, 0);

_SecondTouch = new Point(0, 0);

}

else if (IlkDokunus.Action == TouchAction.Move)

{

if (e.GetTouchPoints(this).Count > 1)

{

IkinciDokunus = e.GetTouchPoints(this)[1];

//BURADA MANIPULATION YAPILACAK

}

else if (IlkDokunus.Action == TouchAction.Up)

{

_FirstTouch = new Point(0, 0);

_SecondTouch = new Point(0, 0);

}

Yukarıdaki ilk kodumuz karışık gibi gözükse de aslında basit birkaç koşul kontrolünden farklı değil. İlk olarak GetPrimaryTouchPoint ile hali hazırda ilk TouchPoint var mı yok mu kontrolünü gerçekleştiriyoruz. Eğer varsa ikinci amacımız söz konusu Touch işleminin Action'una göre işlem yapmak. Eğer ilk TouchPoint'imize ait Action Up veya Down ise yani kullanıcı parmağını ilk defa dokunduruyor veya çekiyorsa hemen global değişkenlerimizi sıfırlıyoruz. Böylece bir sonraki Touch ile sürükleme işleminde gerekli kontrolleri yaparak işlemleri sıfırdan başlatabiliriz. Fakat unutmayın ki daha bu sadece ilk TouchPoint yani kullanıcının ilk parmağı! Belki de hiç ikinci bir parmak değimedi ekrana. Böyle bir durumda manipülasyon yapamayacağımız için ikinci parmak var mı diye kontrol etmemiz şart.

Eğer ilk TouchPoint'in aksyonu Move ise bu sefer hemen GetTouchPoints ile toplam parmak sayısını alıyoruz. Eğer bu sayı birden yüksekse belli ki ekranda iki parmak var. Her iki parmağa ait TouchPoint'lerini ayrı birer değişkene aldıktan sonra sıra gelecek bu parmakların koordinatlarına göre hesaplamaları yapmaya.

[VB]

Dim FirstTouch As Point = IlkDokunus.Position

Dim SecondTouch As Point = IkinciDokunus.Position

If _FirstTouch.X <> 0 Then

''ESAS OLAY BURADA :)

End If

_FirstTouch = FirstTouch

_SecondTouch = SecondTouch

[C#]

Point FirstTouch = IlkDokunus.Position;

Point SecondTouch = IkinciDokunus.Position;

if (_FirstTouch.X != 0)

{

//ESAS OLAY BURADA :)

}

_FirstTouch = FirstTouch;

_SecondTouch = SecondTouch;

Ele aldığımız TuchPoint'lerden Position alarak birer değişkene aktarıyoruz. Sonrasında tabi ki bu pozisyonları bir önceki pozisyonlar ile karşılaştıracağımız için aslında "bir önceki pozisyon" diye birşey var mı onu kontrol etmemiz gerekiyor. Eğer varsa gerekli işlemleri yapacağız yoksa eldeki pozisyonu kenara atacağız ki bir sonraki işlemde bu pozisyona göre değişiklikleri hesaplayabilelim.

[VB]

Dim ScaleDelta = (((((FirstTouch.X - SecondTouch.X) ^ 2) + ((FirstTouch.Y - SecondTouch.Y) ^ 2)) ^ (1 / 2)) / _

((((_FirstTouch.X - _SecondTouch.X) ^ 2) + ((_FirstTouch.Y - _SecondTouch.Y) ^ 2)) ^ (1 / 2))) - 1

[C#]

double ScaleDelta = (Math.Sqrt(Math.Pow(FirstTouch.X - SecondTouch.X, 2) + Math.Pow(FirstTouch.Y - SecondTouch.Y, 2)) /

Math.Sqrt(Math.Pow(_FirstTouch.X - _SecondTouch.X, 2) + Math.Pow(_FirstTouch.Y - _SecondTouch.Y, 2))) - 1;

İlk olarak boyutlandırma işlemi ile başlayalım. Resmimizin boyutunun ne kadar değişeceğini 1 üzerinden orantılayarak vermemiz gerekiyor ki ScaleTransform'un ScaleX ve ScaleY'sine aktarabilelim. Gelen ScaleDelta'yı sonrasında bu ScaleX ve ScaleY'ye ekleyeceğiz o nedenle bulduğumuz sonucu 1'den çıkartıyoruz ki normal boyuta göre farkı bulalım.

Resmin boyut değişikliği ile ilgili hesaplamayı yaparken izlediğimiz yol her iki parmağın bir önceki pozisyonlarına göre aralarındaki mesafeyi bulup sonra da şu an pozisyonlara göre mesafeleri arasında oranı bir üzerinden hesaplamak. Basit bir hipotenüs hesaplaması gözü ile bakarsak elimizdeki iki noktadan bir üçgen oluşturup hipotenüsü bulmamız mesafe için yeterli olacaktır. Üçgenin yatay kenarı ve dikey kenarının uzunlukları için noktaların X ve Y koordinatları arasındaki farkları kullanabiliyoruz.

[VB]

Dim PositionPoint = New Point(((FirstTouch.X + SecondTouch.X) / 2) - ((_FirstTouch.X + _SecondTouch.X) / 2), _

((FirstTouch.Y + SecondTouch.Y) / 2) - ((_FirstTouch.Y + _SecondTouch.Y) / 2))

[C#]

var PositionPoint = new Point(((FirstTouch.X + SecondTouch.X) / 2) - ((_FirstTouch.X + _SecondTouch.X) / 2),

((FirstTouch.Y + SecondTouch.Y) / 2) - ((_FirstTouch.Y + _SecondTouch.Y) / 2));

Resmin pozisyonu ile ilgili değişikliği hesaplamak biraz daha kolay. İki parmak arasındaki doğrunun orta noktasını bularak bir önceki orta nokta ile şimdiki orta nokta arasındaki farkı almak pozisyon değişikliğini yakalamak için yeterli olacaktır.

[VB]

Dim AngleDelta = (Math.Atan2(FirstTouch.Y - SecondTouch.Y, FirstTouch.X - SecondTouch.X) * 180 / Math.PI) - _

(Math.Atan2(_FirstTouch.Y - _SecondTouch.Y, _FirstTouch.X - _SecondTouch.X) * 180 / Math.PI)

[C#]

var AngleDelta = (Math.Atan2(FirstTouch.Y - SecondTouch.Y, FirstTouch.X - SecondTouch.X) * 180 / Math.PI) -

(Math.Atan2(_FirstTouch.Y - _SecondTouch.Y, _FirstTouch.X - _SecondTouch.X) * 180 / Math.PI);

İki keranın bildiğiniz bir üçgenin iç açılarından birini nasıl bulursunuz? :) Bazılarınızı yıllar önceki lise yıllarına döndürdüğümün farkındayım. Dikey mesafe (Y) ve yatay mesafeyi (X) verip bir noktanın x eksenine göre (0,0)'dan açısını radyan olarak veren Math.Atan2 metodunu kullanarak parmaklarımızla oluşturduğumuz çizginin orta noktasının (0,0)'a göre x ekseninden açısını alabiliyoruz. Tabi radyanı da bildiğimiz açıya çevirmek için 180'le çarpıp PI'ye bölüyoruz. Eski pozsiyonlara göre hesapladığımız açı ile şimdiki açı arasındaki fark da tam olarak bulmak istediğimiz şeydi.

[VB]

ImageScale.ScaleX += ScaleDelta

ImageScale.ScaleY += ScaleDelta

If ImageScale.ScaleX < 0 Then ImageScale.ScaleX = 0

If ImageScale.ScaleY < 0 Then ImageScale.ScaleY = 0

ImageTranslate.X += PositionPoint.X

ImageTranslate.Y += PositionPoint.Y

ImageRotate.Angle += AngleDelta

[C#]

ImageScale.ScaleX += ScaleDelta;

ImageScale.ScaleY += ScaleDelta;

if (ImageScale.ScaleX < 0) ImageScale.ScaleX = 0;

if (ImageScale.ScaleY < 0) ImageScale.ScaleY = 0;

ImageTranslate.X += PositionPoint.X;

ImageTranslate.Y += PositionPoint.Y;

ImageRotate.Angle += AngleDelta;

Sıra geldi tüm bu hesaplamalarla bulduğumuz değerleri Image nesnesminde Transform'lara aktarmaya. Sadece Scale için dikkat etmemiz gereken şey eksi değer vermemek. Aksi halde resim ters dönecektir.

Kodumuz bu kadar. Manipülasyon işlemimizi de tamamladık ve artık projemiz çalışmaya hazır.

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem

Örneklere ait kaynak kodlar

Silverlight 2.0 içerisinde Isolated Storage kullanımı

Web uygulamalarında Cookie kullanımı alışık olduğumuz bir yapıdır. Bu yapının bir benzeri Silverlight 2.0 Beta 1 ile beraber de karşımıza geliyor. "Isolated Storage" olarak adlandırılan alan sadece Silverlight uygulamanıza özel olarak varsayılan ayarları ile 100KB'lık bir alanı istemci tarafında programcının kullanımına sunuyor. İlk olarak gelin bu alana veri yazma ve okuma işlemlerinin nasıl yapıldığına bir göz atalım.

Örneğimizde uygulamamız içerisinde bir TextBox ve iki Button yer alacak. Buttonlardan birine basıldığında TextBox içerisindeki veri Isolated Storage içerisine kaydedilecek diğeri ise veriyi silecek. Isolated Storage içerisinde doğrudan dosyalar ve klasörler saklayabiliyoruz. O nedenle biz de örneğimizde saklamak istediğimiz metni bir TXT dosyası şeklinde diske kaydedeceğiz. Gelin ilk olarak uygulamamızın arayüzünü aşağıdaki şekilde hazırlayalım.

<UserControl x:Class="SilverlightApplication12.Page"

xmlns="http://schemas.microsoft.com/client/2007"

xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"

Width="400" Height="300">

<TextBox Margin="38,18,51,105" Text="TextBox" x:Name="txtMetin"/>

<Button Height="41" HorizontalAlignment="Right" Margin="0,0,51,35" VerticalAlignment="Bottom" Width="127" Content="KAYDET" x:Name="DgmKaydet"/>

<Button Height="41" HorizontalAlignment="Left" Margin="104,0,0,35" VerticalAlignment="Bottom" Width="91" Content="KAYDI SİL" x:Name="DgmSil"/>

</Grid>

</UserControl>

Uygulamamız ilk açıldığında Isolated Storage içerisinde daha önce kaydedilmiş "deneme.txt" adında bir dosyanın olup olmadığını kontrol edeceğiz. Eğer böyle bir dosya varsa içeriğini okuyarak doğrudan TextBox içerisinde göstereceğiz.

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

If DEPO.FileExists("deneme.txt") Then

Dim Dosya As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFileStream = DEPO.OpenFile("deneme.txt", IO.FileMode.Open, IO.FileAccess.Read)

Dim Okuyucu As IO.StreamReader = New IO.StreamReader(Dosya)

txtMetin.Text = Okuyucu.ReadToEnd

Okuyucu.Close()

Else

txtMetin.Text = "Dosya yok"

End If

End Using

Isolated Storage ile ilgili yapacağımız tüm işlemleri IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication() ile mevcut kullanıcının alanını ele alarak yapacağız. O an için istemci işlem yapan kullanıcının bizim uygulamamız için ayrılmış olan alanına ulaştıktan sonra hemen hedef konumda deneme.txt adında bir dosya olup olmadığını FileExists metodu ile kontrol edebiliyoruz. Eğer söz konusu dosya varsa OpenFile metodu ile dosyamızı açarak bir StreamReader'a kaynak olarak veriyoruz. Bundan sonrası aslında alışık olduğumuz dosya okumat metodları. Eğer böyle bir dosya yok ise TextBox içerisinde doğrudan "Dosya Yok" yazdırıyoruz. Eğer dosyamız herhangi bir klasör içerisinde olsaydı gerekli metodlara sadece dosya ismini değil klasör ismi ile beraber bir yol adresini vermek durumunda kalacaktık. Unutmayın tüm bu klasörler ve dosyalar bizim uygulamamıza ait Isolated Storage alanına saklanıyor olacak. Klasör yaratma konusunda özellikle bir uyarıda bulunmam gerek. Normal şartlarda Windows'ta herhangi bir klasör boş ise diskte yer kaplamaz. Isolated Storage içerisinde her klasör 1KB alan kaplıyor. Bunun aslında mantıklı bir açıklaması var; kötü niyetli Silverlight programcıların istemci tarafında milyonlarca klasör yaratmasını engellemek :)

Şimdi geçelim bir sonraki adıma ve elimizdeki metin kutusuna yazılan herhangi bir değeri TXT dosyası olarak Isolated Storage içerisine nasıl kaydedeceğimizi inceleyelim.

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

Using Dosya As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFileStream = DEPO.CreateFile("deneme.txt")

Dim Yazici As IO.StreamWriter = New IO.StreamWriter(Dosya)

Yazici.Write(txtMetin.Text)

Yazici.Close()

Istatistik()

End Using

Yukarıdaki kod içerisinde yine GetUserStoreForApplication diyerek mevcut kullanıcının Isolated Storage alanını alıyoruz ve sonrasında CreateFile metodu ile yeni bir dosya yaratıyoruz. Yarattığımız dosyanın içerisine ise bir StreamWriter ile elimizdeki metni yazdırıyoruz. Kodun en sonunda Istatistik denen bir kodu çalıştırdığımı göreceksiniz. Söz konusu kodu ileriki adımlarda yazacağız. Amacımız Isolated Storage içerisinde kullanılan ve kalan alanı kullanıcıya göstermek olacak.

Artık dosyamızı da kaydettiğimize göre sıra geldi ikinci düğmeye basıldığında söz konusu dosyayı Isolated Storage alanından silmeye.

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

If DEPO.FileExists("deneme.txt") Then DEPO.DeleteFile("deneme.txt")

End Using

Kodumuz gerçekten çok basit. Yine mevcut Isolated Storage alanından yola çekerek FileExists ile dosyanın varlığını kontrol ettikten sonra DeleteFile ile söz konusu dosyayı istemciden siliyoruz. Uygulamamızın tam kodunu incelemeden önce bir de Istatistik adındaki kodumuzu yazalım.

Sub Istatistik()

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

DgmKaydet.Content = "Kaydet " & vbCrLf & "(Kalan Alan:" & Math.Round(DEPO.AvailableFreeSpace / 1024) & "/" & Math.Round(DEPO.Quota / 1024) & ")"

End Using

End Sub

Kullanıcının Isolated Storage alanını bir değişkene aktardıktan sonra doğrudan Quota ile mevcut kotayı, AvailableFreeSpace ile de boş alanınn byte olarak alabiliyoruz. Örneğimizde bu sayıları 1024'e bölerek kullanıcıya KB biriminde bir istatistik gösteriyoruz. Şimdi uygulamamızın son halini inceleyebiliriz.

Partial Public Class Page

Inherits UserControl

Public Sub New()

InitializeComponent()

End Sub

Private Sub Page_Loaded(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.RoutedEventArgs) Handles Me.Loaded

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

If DEPO.FileExists("deneme.txt") Then

Dim Dosya As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFileStream = DEPO.OpenFile("deneme.txt", IO.FileMode.Open, IO.FileAccess.Read)

Dim Okuyucu As IO.StreamReader = New IO.StreamReader(Dosya)

txtMetin.Text = Okuyucu.ReadToEnd

Okuyucu.Close()

Else

txtMetin.Text = "Dosya yok"

End If

End Using

End Sub

Private Sub Dugme_Click(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.RoutedEventArgs) Handles DgmKaydet.Click

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

Using Dosya As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFileStream = DEPO.CreateFile("deneme.txt")

Dim Yazici As IO.StreamWriter = New IO.StreamWriter(Dosya)

Yazici.Write(txtMetin.Text)

Yazici.Close()

Istatistik()

End Using

End Sub

Sub Istatistik()

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

DgmKaydet.Content = "Kaydet " & vbCrLf & "(Kalan Alan:" & Math.Round(DEPO.AvailableFreeSpace / 1024) & "/" & Math.Round(DEPO.Quota / 1024) & ")"

End Using

End Sub

Private Sub DgmSil_Click(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.RoutedEventArgs) Handles DgmSil.Click

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

If DEPO.FileExists("deneme.txt") Then DEPO.DeleteFile("deneme.txt")

End Using

Istatistik()

Page_Loaded(sender, e)

End Sub

End Class

Örneğimizdeki gibi farklı dosyalar yaratarak Isolatetd Storage alanı içerisinde saklayabilirsiniz. Ayrıca isterseniz CreateDirectory, DeleteDirectory metodlarını kullanarak istemci tarafında farklı klasörler yaratabilir, gerektiğinde GetDirectoryNames ve GetFileNames ile daha önce kaydedilmiş dosya ve klasörlerin isimlerini de birer liste olarak alabilirsiniz.

Peki ya 100KB bize yetmezse?

Eğer 100KB size yetmiyorsa hedef istemcideki kullanıcının iznini alarak söz konusu alanı arttırabilirsiniz. Bunun için aşağıdaki gibi bir kod yeterli olacaktır.

Using DEPO As IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile = IO.IsolatedStorage.IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication()

DEPO.TryIncreaseQuotaTo(1000000)

End Using

TryIncreaseQuotaTo metoduna parametre olarak istediğiniz alanın byte miktarını aktarmanız gerekiyor. Böylece kullanıcıya uygulamanın daha fazla alan istediğine dair bir uyarı gösterilecek onayı isteniyor. Eğer kullanıdı onay verirse TryIncreaseQuotaTo metodu geriye True döndürüyor, aksi halde ise False Boolean değeri geliyor.

Daha kolay kullanımı birşey yok mu?

Isolated Storage gerçekten bize istemci tarafında mini bir sabit disk verirmişcesine olanaklar sağlıyor. Oysa bazı durumlarda sadece ufacık bir değeri, uygulamayla ilgili bir ayarı istemci tarafında saklamak gerekebilir. Bunun için tek tek gidip dosyalar yaratmak ve verileri dosyalara kaydetmek uğraştırıcı gelebilir. İşte böyle bir durumda özel olarak hazırlanmış olan System.IO.IsolatedStorage.ApplicationSettings sınıfından faydalanabiliyoruz.

'Mevcut AppSettings nesnesini alalım.

Dim Ayarlar As System.IO.IsolatedStorage.ApplicationSettings = System.IO.IsolatedStorage.ApplicationSettings.Default

'Yeni bir ayar ekleyelim

Ayarlar.Add("RenkSecimi", "Kirmizi")

'Var olan ayarı değiştirelim

Ayarlar("RenkSecimi") = txtMetin.Text

'Var olan bir ayarın değerini alalım

txtMetin.Text = CType(Ayarlar("RenkSecimi"), String)

'Var olan bir ayarı silelim

Ayarlar.Remove("RenkSecimi")

System.IO.IsolatedStorage.ApplicationSettings sınıfı üzerinden varsayılan ayarları bir değişkene aktardıktan sonra yukarıdaki örnek kod içerisindeki metodları kullanarak rahatlıkla farklı ayarları Isolated Storage içerisine kaydedebiliyor, değiştirebiliyor ve silebiliyoruz.

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem

Windows 7'de Sensor and Location API ile Sensör kullanımı

Windows 7 ile beraber gelen ve daha pek de hissedemediğimiz değişiklikler biri de "Sensor and Location API" adını taşıyor. Adından da anlaşılacağı üzere aslında yeni bir API topluluğundan bahsediyoruz ve bu topluluğun biz .NET yazılım geliştiricilere sağladığı şey ise işletim sistemi üzerinden donanım bağımsız olarak rahatlıkla Konum (GPS) ve diğer farklı sensörlere ulaşma altyapısı. Tabi bunun içinn elinizde söz konusu donanımın bulunması ve donanımın da Windows 7 sürücülerini taşıması veya Windows 7 uyumlu olması şart.

Ben bu makaleyi yazarken FreeScale tarafından üretilmiş deneme ve yazılım geliştirme amaçlı kullanılabilecek bir Sensör kitinden faydalandım. Bu tip sensörlerin çok yakında donanımsal olarak da laptoplara entegre edilmesi ilginç sentaryolara olanak tanıyabilecek. Bu durum ister laptoptaki bir accelerometer aracılığı ile laptopun fiziksel durumunu anlamak olsun ister laptopun içerisinde bulunduğu ortamdaki ışık miktarına bakarak otomatik olarak ekran parlaklığından tutun uygulamaların içerisindeki yazıların punto ve renklerine kadar kendi kendilerine ortam ışığına göre adapte etmelerine kadar farklı senaryolar uygulanabilir.

FreeScale sensör kit ile Windows 7 denemeleri.

Sensörlere ulaşmak için Windows 7'nin "Sensor and Locaiton API"larını kullanmak durumundayız. Bu API'lar için gerekli .NET Wrapper'ları ise şu ancak ayrı olarak bilgisayarınıza indirebileceğiniz bir paket. .NET Framework 4.0 ile beraber bu Wrapper'lar Framework'e dahil edilecek ve herhangi bir şekilde ayrıca downloada gerek kalmayacak. Fakat şimdilik gerekli DLL'leri aşağıdaki adresten bilgisayarınıza indirmeniz şart.

http://code.msdn.microsoft.com/SensorsAndLocation/Release/ProjectReleases.aspx?ReleaseId=2359

Download işlemini tamamladıktan sonra gerekli projeyi de compile edince karşınıza Windows7.SensorAndLocation.dll adında bir dosya çıkacaktır. Bu dosya bizim Sensörlere ulaşmamız için gerekli wrapperları sunacak. Artık yeni bir proje yaratarak hızlıca sensörlerimize ulaşabiliriz.

Örnek olarak bir WPF projesi yaratarak XAML kısmına da basit bir TextBlock koyalım. Bu örnekte hedefimiz sisteme bağlı bir ışık sensörüne gelen ışık miktarını yakalayarak değişikliklere de göre sürekli durumu takip edebilmek.

[XAML]

<Window x:Class="Window1"

xmlns="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation"

xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"

Title="Window1" Height="300" Width="300">

<Grid>

</Grid>

</Window>

Yeni yarattığımız WPF projesine Windows7.SensorAndLocation.dll DLL'imizi de referans aldıktan sonra hemen kod tarafına geçiş yapıyoruz. İlk amacımız sisteme bağlı ışık sensörlerinin bir listesini almak.

[VB]

Private Sub Window1_Loaded(ByVal sender As Object, ByVal e As System.Windows.RoutedEventArgs) Handles Me.Loaded

Dim IsikSensorleri = SensorManager.GetSensorsByType(Of Sensors.Light.AmbientLightSensor)()

Dim IlkSensor = IsikSensorleri(0)

AddHandler IlkSensor.DataUpdated, AddressOf Sensor_VeriGeldi

End Sub

Kodumuzun daha ilk satırında Generic bir metod kullanıyoruz. GetSensorsByType metoduna uygun Senör tipi olarak AmbientLightSensor verdiğimizde geriye sisteme bağlı ışık sensörlerinin bir listesi dönüyor. Bu listeden hemen ilk sensörü yakalayarak devam edebiliriz. Tabi siz farklı durumlarda birden çok sensör ile beraber işlem de yapabiliriz hatta bu koda "sistemde gerçekten ışık sensörü var mı?" gibi kontrolleri de eklemek gerek. Şimdilik makaleyi amacından şaşırmamak ve çok uzatmamak adına bu gibi kontrolleri konu dışı bırakıyorum.

Son satırda elimizdeki sensörün DataUpdated event'ını yakalıyoruz. Bu noktada önemli olan detaylardan biri bu event'ın ayrı bir Thread'de çalışacak olması. O nedenle bir sonraki adımda bu event'ı yakaladığımız kodumuzdan tekrar UIThread'e dönebilmek için ufak bir takla atacağız.

[VB]

Private Sub Sensor_VeriGeldi(ByVal sensor As Windows7.Sensors.Sensor, ByVal dataReport As Windows7.Sensors.SensorDataReport)

Dim IsikMiktar = dataReport.GetDataFields().ToList(2).Value

Dim Zaman = dataReport.GetDataFields().ToList(1).Value

Dim Parametreler As New List(Of Object)

Parametreler.Add(IsikMiktar)

Parametreler.Add(Zaman)

Me.Dispatcher.BeginInvoke(New Aktar(AddressOf VeriGeldi), Parametreler.ToArray())

End Sub

Sensöre her veri geldiğinde yukarıdaki method çalışacak ve bahsettiğimiz gibi bu method UIThread'e değil! İlk olarak dataReport parametresi üzerinden sensördeki ışık miktarını ve bu raporun bize aktarıldığı tam zaman dilimini ayrı ayrı değişkenlere alıyoruz. GetDataFields metodu bize bu sensör ile ilgili tüm verileri bir Key/Value Pair Dictionary olarak aktarıyor. Key'ler biraz karışık olduğu için hemen listeye çevirip index üzerinden istediğimizi yakalamak daha kolay olabilir. Ne de olsa bu listelerdeki Field sayıları sensör tipine spesifik ve sabit.

[VB]

Private Sub Sensor_VeriGeldi(ByVal sensor As Windows7.Sensors.Sensor, ByVal dataReport As Windows7.Sensors.SensorDataReport)

Dim IsikMiktar = dataReport.GetDataFields().ToList(2).Value

Dim Zaman = dataReport.GetDataFields().ToList(1).Value

Dim Parametreler As New List(Of Object)

Parametreler.Add(IsikMiktar)

Parametreler.Add(Zaman)

Me.Dispatcher.BeginInvoke(New Aktar(AddressOf VeriGeldi), Parametreler.ToArray())

End Sub

Gelelim eventımızı yakaladığımızda ve verileri aldığımızda bunları UIThread'e aktarmanın yoluna. WPF'de Dispatcher üzerinden UIThread'e ulaşabiliriz. Bunun için ayrıca bir Delegate ve bir de Method yaratmak şart. Bu methodlar iki ayrı parametre alacaklar, biri IsikMiktar diğeri ise Zaman. Eldeki parametre değerlerini de bir Array olarak gönderiyoruz.

[VB]

Delegate Sub Aktar(ByVal IsikMiktar As Object, ByVal Zaman As Object)

Sub VeriGeldi(ByVal IsikMiktar As Object, ByVal zaman As Object)

txtMiktar.Text = IsikMiktar.ToString & ", " & zaman.ToString

End Sub

Yukarıda gördüğünüz VeriGeldi kodumuz artık Dispatcher sayesinde UIThread'de çalışıyor. Yani rahatlıkla UIElement'lerimize ulaşabiliriz. Gelen parametreleri şimdilik alıp ilk aşamada ekrana yerleştirdiğimiz TextBlock üzerine yazdırıyoruz.

Gördüğünüz gibi bir sensöre ulaşarak değişiklikleri takip etmek bu kadar kolay. Tabi bu noktadan sonra tüm bu değişikliklere göre nasıl işlemler yapacağınız size kalmış. Örneğin bu şekilde bir sensör bağladığınız ortamdaki ışık miktarı arttıkça Windows 7 ekran parlaklılığını da arttıyor. Ortamdaki ışık miktarı azalınca ise ekran parlaklığı azalıyor. Böylece gözünüz çok daha rahat bir şekilde ekrandaki içeriği algılayabiliyor.

Kullanmanız olası tüm diğer farklı sensör tiplerinde de veri değişikliğini yakalama ve UIThread'e atkarma mekanizması bire bir aynı. Değişen tek şey DataFields Collection'ında gelecek bilgilerin sayıca artması veya azalması olacaktır.

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem

SQL Server Database Publishing Wizard

Yeni hazırladığınız web sitenizi SQL2005 veritabanı üzerine kurguladınız ve lokal olarak kendi makinenizde yarattığınız SQL veritabanına hazırladığınız site ile bazı verilerinizi de girdiniz. Sıra geldi web sitenizi online hale getirmeye, yani hosting sağlayıcınızın sunucularına yüklemeye. Sitenizin dosyalarını FTP üzerinden sunucuya gönderdiniz, son olarak da SQL veritabanınızı hosting sağlayıcınızın verdiği paylaşımlı SQL sunucu üzerindeki veritabanına yüklemeniz gerekiyor. İşte bu noktada sorunlar başlıyor. Eğer bilgisayarınızda Visual Studio 2005 ile beraber gelen SQL Express yüklü ise maalesef SSIS (eski DTS) sisteminizde yüklü olmayacaktır. O nedenle veritabanınızı karşıya atma şansınız yok. Diğer yandan çoğu hosting sağlayıcı kendi yönetim panelleri üzerinden sizin SQL scriptleri yükleyerek işlem yapabileceğiniz ortamlar sağlar. Aslında elinizde tüm veritabanınızı içerisindeki veriler ile birlikte yaratabilecek bir SQL Script bloğu olsu hiç sorun yaşamayacaksınız.

Karşınızda SQL Server Database Publishing Wizard 1.1

Tam olarak yukarıda bahsettiğimiz sorunu giderme amacıyla hazırlanmış olan Database Publishing Wizard ile herhangi bir SQL veritabanından SQL Script'leri yaratabiliyoruz. Bu işlemi yaparken veritabanındaki tüm objeleri yaratacak scriptlerin yanı sıra veritabanındaki veriyi de scriptler şeklinde alabiliyorsunuz. Yazılımı aşağıdaki adresten bilgisayarınıza indirebilirsiniz.

http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?FamilyID=56E5B1C5-BF17-42E0-A410-371A838E570A&displaylang=en

SQL Server Database Publish Wizard ile SQL Script yaratıyoruz.

Database Publishing Wizard'ı bilgisayarınız Start/Başlat menüsünden çalıştırabileceğiniz gibi isterseniz Visual Studio 2005 içerisinden de kolaylıkla kullanabilirsiniz. Visual Studio 2005 içinde Server Explorer tabında herhangi bir veritabanına sağ tuş ile tıkladığınızda "Publish to provider" komutu ile karşılaşacaksınız, söz konusu komut Database Publishing Wizard'ın açılmasını sağlayacaktır.

Visual Studio 2005 ve Database Publishing Wizard

Database Publishing Wizard Visual Studio 2008 ile beraber entegre olarak gelecek. İleriye dönük olarak şu anda desteklenen bir başka Publish metodu daha yer alıyor. Bir web servisi aracılığı ile hosting sağlayıcıya veritabanınızı aktarma şansı tanıyan bu metoddan ben bu yazımda bahsetmedim çünkü bu servisi şu an dünyada bile veren çok az hosting sağlayıcı var. Umarım zamanla bu servis de yaygınlaşır ve onunla ilgili bir yazıyı da bir gün yazmam gerekir :)

Hepinize kolay gelsin...

Windows Phone 7 Development dünyası ve ilk uygulamamız

Windows Phone 7 için developer araçları bir süre önce MIX konferansında duyurulmuştu. Bu yazımızda söz konusu araçlara bir giriş yaparak WP7 ortamında Silverlight'ın durumuna genel bir bakış atacağız. İlk olarak tabi ki WP7 development yapabilmemiz için bilgisayarımıza yüklememiz gereken araçlar söz konusu. Bunlardan ilki Visual Studio'nun bir türevini içerisinde Phone7 için özel bir Visual Studio Express sürümü.

Windows Phone Developer Tools CTP

Yazılım geliştirme tarafı için Developer Tools yeterli olurken tasarım noktasında tabi her zamanki gibi Expression Blend'e ihtiyacımız olacak. O nedenle şu anda elde bulunan seçenek ancak Blend 4 RC üzerine aşağıdaki yüklemeleri yapmak.

Expression Blend Add-in Preview 2 for Windows Phone
Expression Blend Software Development Kit (SDK) Preview 2 for Windows Phone

Gerekli yüklemeleri tamamladıktan sonra sisteminizde Visual Studio 2010 haricinde bir de "Visual Studo 2010 Express for Windows Phone" bulunacaktır. Yazılımın özellikle Express olarak adlandırılmasının anlamlı bir nedeni var. WP7 için hem Blend hem de Visual Studio tarafı yazılımlar son haline geldiğinde dahi tamamen ücretsiz olarak dağıtılacak. Böylece yazılım geliştiriciler rahatlıkla bu platforma geçiş yapabilecekler.

File / New Project dediğimizde....

Yüklemeleri bitirdiğiniz gibi ilk yapacağınız şey tabi ki hemen "File / New Project" menüsüne gitmek olacak. Windows Phone 7 için development ortamı olan Visual Studio sürümünde File / New Project dediğimizde karşımıza iki seçenek geliyor. Bunlardan biri Silverlight, ikincisi ise XNA. Gördüğünüz üzere başka herhangi bir seçenek de yok. Konunun özüne dönersek Windows Mobile 6.x sürümlerinde çalışan hiçbir uygulama WP7'de çalışmayacak ve aynı tarz ile uygulama geliştirilemeyecek. İtiraf etmek gerekirse bu epey radikal bir hareket fakat bir o kadar da anlamlı ve güzel. İleriki adımlarda ilk uygulamamızı yarattığımızda da göreceksiniz ki Microsoft'un bu platformda yapmaya çalıştığı şey aslında herşeyi biraz daha düzene sokup, kuralları da belirleyerek toplam kullanıcı deneyimi kalitesinin artmasını sağlayacak şekilde yazılımcı ve tasarımcıları yönlendirmek. Bu yeni "New Project" penceresi aslında bize şu mesajı veriyor; "WP7 için uygulama geliştirecekseniz tek platformunuz Silverlight, eğer Oyun geliştireceksiniz platformunuz XNA!"

Ufak bir kişisel deneyim paylaşımı....

İlginç bir alt başlık attığımın farkındayım. Şimdi yukarıdaki manzaraya baktığımızda en azından biliyoruz ki XNA için Hardware Acceleration şart. Aynı şekilde WP7'de Silverlight ta bu HW'a sahip. Fakat acaba nasıl? Gerçekten güzel olacak mı? gibi sorular eminim ki içinizi kemiriyordur (en azından benim öyleydi). Son Amerika ziyaretimde aslında pek de yeni bir ürün sayılmayacak Zune HD'lerden satın aldım. İlk fırsatta onunla ilgili de bir inceleme yayınlamayı düşünüyorum blogumda. Zune HD hali hazırda NVIDIA'nın Tegra chipseti ile gelen Multitouch Capacitive ekrana sahip ilginç bir cihaz. En güzeli ne? Üzerinde XNA oyunları çalışıyor! Keşke ülkemizde de Zune HD satışı olsaymış Avrupa'da bile maalesef belirli ülkelerde var. Özetle çok uzatmadan hikayeyi şöyle özetliyim, cihazın ne kadar rahat ve yüksek performans ile XNA oyunlarını çalıştırdığını emin olun tahmin edemezsiniz. Ben ilk denediğimde ağzım açık kaldı ve işte o an! Windows Phone 7'ye inanmaya başladım! WP7 sadece telefon özelliği eklenmiş bir Zune HD bile olmaz emin olun çok büyük ses getirecek! Cümlelerle anlatmak zor fakat ümidinizi kaybetmeyin! ;)

İlk WP7 projemiz....

İlk WP7 projemizde "Windows Phone Application" proje şablonunu kullanacağız. Diğer şablonlardan biri zaten klasik Class Library diğeri ise bazı hazır kodlar da içeren ve sisteme hızlı göz atmanızı sağlayan sample şablon gibi birşey özünde. İçi en boş olan şablon "Windows Phone Application" ile başladığımızda karşımıza her zaman alıştığımız XAML kodunun yanında da "Preview" ekranı geliyor. Tabi bu sefer Preview ekranı biraz farklı çünkü malum bir telefon uygulaması geliştiriyoruz ve bu nedenle Visual Studio da bize tasarımı bir telefon ekranında gösteriyor. Hatta ekranda gördüğümüz yazıların da sanki renkleri büyüklükleri vs ayarlı gibi duruyor değil mi? İşte WP7 ile gelen tasarım şablonu aynen bu şekilde. Genelde beklenen tüm uygulama geliştiricilerin bu tasarım öğelerine istisnalar hariç olabildiğince sadık kalmaları. Böylece ne gibi uygulama geliştirilerse geliştirilsin tüm uygulamalar özellikle son kullanıcı tarafından bir sistemin parçası şeklinde algılanabilecek. Yarattığımız bu yeni projede bulunan bütün renkler ve stiller uygulama içerisinde Resource olarak App.Xaml içerisinde duruyor.

[App.Xaml]

......
xmlns:phoneNavigation="clr-namespace:Microsoft.Phone.Controls;assembly=Microsoft.Phone.Controls.Navigation">

<Application.RootVisual>

<phoneNavigation:PhoneApplicationFrame x:Name="RootFrame" Source="/MainPage.xaml"/>

</Application.RootVisual>
........

App.xaml içerisinde önemli kısımlardan bir tanesi yukarıda. Koddan da anlaşılabileceği üzere aslında uygulama WP7'de ilk başlatıldığında açılacak XAML dosyasının XAP içerisinde Uri'siniz burada vermeniz gerekiyor. Özünde XAML koduna daha da dikkatli bakarsak sanki SL'deki Navigation API gibi birşeyler var değil mi? Çünkü normal SL uygulamalarında biz RootVisual olarak bir UserControl verirken burada PhoneApplicationFrame adında bir nesne verilmiş ve söz konusu nesnenin de başlangış Source'u MainPage.Xaml olarak gösterilmiş. Aynı Navigation API mantığı ;) Zaten en üstteki XMLNS tanımında kullanılan Assembly'den de bunun sadece Phone uygulamalarına özel olduğunu görebiliriz.

WP7'de boş bir Silverlight projesi.

Yarattığımız bu sıfır projeye şöyle genel bir bakacak olursa içerisinde alıştığımız Silverlight uygulamalarında farklı olarak Background.png ve ApplicationIcon.png gibi iki resmin olduğunu görüyoruz ilk aşamada. Bu PNG'lerden biri uygulaman telefon içerisinde programlar listesinde gözükecek ikonuyken diğeri ise eğer uygulama telefonun ana ekranına pinlenirse gözükecek olan ikon oluyor. Bir diğer ek gelen dosya ise yine WP7'ye özel uygulama özelliklerine ait ayarların saklı olduğu WMAppManifest.xml dosyası. Bu dosya ile ilgili ayarları aslında projesine sağ tıklayarak gelen menüden "Properties"i seçerek de yapabilirsiniz.

Proje özellikleri.

WP7 için yaratılan bir SL projesinin özellikleri baktığımızda şu anda tek garip gelen seçenek "Supports central settings" seçeneği oluyor. Nedir acaba bu? Şu an için bu özellik MIX ile beraber duyurulan Developer Tools ve Runtime'a dahil edilmiş değil. Fakat ileride uygulama içerisindeki bir "Ayarlar" sayfasının doğrudan telefonun kendi "Settings" menüsüne eklenmesini sağlayacak olan Chechbox şimdiden karşınızda diyebiliriz. Hatta işaretlediğiniz şu anda simülatör'de de uygulamanızı telefonun ayarlar sayfasında görebiliyorsunuz fakat şimdilik sadece ismi gözüküyor.

Uygulamayı çalıştırırken...

Uygulamanızı geliştirirken her zamanki Silverlight bilginizi kullanabilirsiniz. Hiçbir farkı yok. Çalıştırırken ise tabi ki bir WP7 simülatörüne ihtiyacınız olacak. Simülatör zaten Developer Tools ile birlikte bilgisayarınıza yüklenmiş oluyor o nedenle hemen F5'e basarak uygulamayı çalıştırabilirsiniz. Simülatörü her defasında kapatmanıza gerek yok, Visual Studio'dan da Debug'ı durdurup sonra aynı simülatör kopyasını kullanmaya devam edebilirsiniz. Bu noktada dikkat etmeniz gereken ufak bir detay var. Simülatör hali hazırda aslında bir sanal makine yani :) yani aslında bir simülatör değil sanallaştırılmış bir WP7 işletim sistemi çalıştırıyorsunuz test esnasında. O nedenle eğer bir sanal makine kullanıyorsanız sistem çalışmayacaktır :( Test fiziksel bir makineye geçmeniz gerekecek ve unutmayın tüm bunlar yayınlanmamış ürünler o nedenle normal kullandığınız işletim sistemi kopyalarına da yüklememenizde büyük fayda var.

Simülatörü seçerek ilerleyebilirsiniz.

Expression Blend tarafında neler oluyor?

Expression Blend de kendi tarafında tabi ki WP7 desteği ile geliyor. Özellikle App.xaml içerisinde gelen stillere sahip kontrolleri sahneye yerleştirme konusunda Blend'in sağladığı kolaylıklar vazgeçilemez şeyler. Artık bildiğiniz tüm Silverlight animasyonlar ve herşey bire bir aynı şekilde WP7 üzerinde de çalışıyor.

Expression Blend 4 içerisinde WP7 desteği.

Önümüzdeki dönemde sizlerle WP7 üzerinde SL development konusunda makalelerimi paylaşmaya devam edeceğim fakat tüm bu süreçte unutmamamız gereken bir nokta var. WP7 şu anda hala bebek yaşlarını yaşıyor hatta belki de cenin :) o nedenle özellikle Silverligt dünyasında daha önce deneyimi olanlara söylemem gerek ki karşılaşacağınız eksikler olacaktır ve bunların hepsinin son yayınlanan sürümde toparlanacağı söylemi söz konusu. O nedenle şimdilik bu yapıyı bir "oyun alanı" olarak değerlendirmeniz ve ileriki sürümlere kadar deneyim edinme amacıyla kullanmanız doğru olur.

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem

Windows Phone 7'de Touch Programlamaya Giriş

Windows Phone 7'nin ilk duyurularında yapılan açıklamalarda özellikle WP7 ile çalışacak cihazlarla ilgili bazı şartların yerine getirilmesi gerektiğinin açıklanması çok sevindirici oldu. Bu şartlardan biri de cihazların WVGA (800x480) 4 point multitouch capacitive ekrana sahip olmaları şartıydı. Bu şartın WP7 yayınlanana kadar var olmaya devam edip etmeyeceğini bilemeyiz ama şimdiden WP7 dünyasında Silverlight ile Multitouch programlamaya ufak bir giriş yapabiliriz.

WP7 için yayınlanan Developer Tools paketini bilgisayarınıza yüklediğinizde yanında gelen emülatör aslında Multitouch emülasyonunu da bir anlamda destekliyor. Eğer emülatörü çalıştırdığınız sistem bir Windows 7 ise ve hali hazırda donanım / bilgisayar multitouch bir ekrana sahipse bu doğrudan emülatör üzerinde de WP7 arayüzünde Multitouch özelliklerini kullanabileceğiniz anlamına geliyor. Böylece rahatlıkla development ortamınıza da sahip olabiliyorsunuz. Bu yazımıda WP7 üzerindeki Silverlight'ın Multitouch yaklaşımına ayrıca göz atmamız gerekecek çünkü normal Silverlight Multitouch API'lerinden farklı olarak şu anki mobil ortamda Silverlight kabaca WPF'e çok daha yakın API'ler sunuyor. Özellikle Silverlight 3 veya 4'teki gibi kendi ManipulationProcessor'ınızı yazmanıza gerek kalmaması çok hızlı sonuçlar almanızı sağlıyor.

[XAML]

<Image.RenderTransform>

</TransformGroup>

</Image.RenderTransform>

</Image>

</Grid>

Yukarıdaki XAML kodu örnek uygulamamızın ana ekranındaki Content kısmını temsil ediyor. Hemen projemize bir resim ekledikten sonra onu gösterecek Image kontrolünü de sahneye alıyoruz. Image nesnemizle ilgili pozisyon ve boyut değişikliği yapacağımız için uygun Transform nesnelerini de gruplayarak RenderTransform özelliğine atıyoruz. Böylece bu Transform'lara verdiğimiz isimlerle kod kısmından ulaşarak rahatlıkla resmin boyutunu ve konumunu değiştirebileceğiz. Dikkat edilmesi gereken nokta Touch durumunu yakalamak istediğiniz kontrolün ManipulationDelta event'ında bir listener ataçlamak. Peki nedir bu ManipulationDelta? Aslında bu otomatik olarak arka planda çalışan manipulasyon işlemi sonrasında gerekli hesaplamalar da yapıldıktan sonra çalışacak olan event. Böylece biz TouchPoint'ler arası koordinat değişikliklerinden kaynaklanan hesaplamaların sonuçları elde edildiğinde haberdar edileceğiz. Söz konusu event'ın argümanları üzerinden de hesaplamaların sonuçlarını alabileceğiz.

[C#]

private void ContentGrid_ManipulationDelta(object sender, ManipulationDeltaEventArgs e)

{

if (e.CumulativeManipulation.Scale != null)

{

ImageScale.ScaleX = e.CumulativeManipulation.Scale.X;

ImageScale.ScaleY = e.CumulativeManipulation.Scale.Y;

}

ImageTranslate.X = e.CumulativeManipulation.Translation.X;

ImageTranslate.Y = e.CumulativeManipulation.Translation.Y;

e.Handled = true;

}

Eventimiz içerisinde kod sanırım daha basit olamazdı! Argüman üzerinden gelen CumulativeManipulation nesnesi içerisinde tüm yeni hesaplanmış değerler bulunuyor. Tek yapmamız gereken özünde bu değerleri elimizdeki uygun nesnelere transfer etmek. Scale konusunda bir if kontrolü olduğunu göreceksiniz. ManipulationDelta eventı kullanıcı tek TouchPoint ile birşeyler yaptığında da çalışıyor. Yani kullanıcı tek parmağı ile birşeyleri sadece yerinden oynatıyor da olabilir. Böyle bir durumda Scale özelliği tabi ki null geliyor fakat Translation dolu gelmeye devam ediyor. Bu nedenle bir if kontrolü ile durumu kontrol altında tutmak mantıklı olabilir.

Hareket ve hız algılama!

Touch telefonlarda oluşan alışkanlıkardan biri de ekranda tek parmak ile sağa, sola doğru çizgiler oluşturarak aslında ekrandaki görseli ekranın sağına veya soluna itme hareketidir. Bu gibi bir işlevsellik için yine Manipulation sistemi kullanılabilir fakat bu sefer ManipulationDelta yerine ManipulationCompleted event'ına bir listener ataçlayabiliriz. Böylece tüm Manipulation işlemi bittiğinde son sonucu toplam olarak alabiliriz.

[C#]

public MainPage()

{

InitializeComponent();

this.ManipulationCompleted += new EventHandler<ManipulationCompletedEventArgs>(MainPage_ManipulationCompleted);

}

void MainPage_ManipulationCompleted(object sender, ManipulationCompletedEventArgs e)

{

if (e.FinalVelocities.LinearVelocity.X > 1000 && e.FinalVelocities.LinearVelocity.Y > 500)

{

SolaGit.Begin();

}

Yukarıdaki kod içerisinde ManipulationCompleted'da argüman üzerinden kullanıcının yaptığı hareketin hızını vektör olarak alıyoruz. FinalVelocities altında yer alan LinearVelocity özelliğinin X ve Y değerlerini kontrol ederek hangi yöne hangi hızda hareket yapıldığını kontrol edebilirsiniz. Yapılan hareketin yönüne ve hızına göre de farklı bir animasyon çalıştırılarak ekranda uygun değişiklikler yapılabilir.

Bu yazımızda hızlıca WP7 üzerinde Silverlight tarafındaki Touch API'lerine giriş yaptık. Özellikle WPF'e benzemesi ile API'ler çok tanıdık. Diğer yandan kişisel bir yorum olarak özellikle WP7'ye özel eklenen API'lerin isimlendirilmelerinden yola çıkarak üzerlerinde son sürüme kadar epey değişiklik olacağını da tahmin etmek zor değil.

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem

Windows Phone 7'de Navigation API ve uygulama yapısı.

Bu makalemizde Windows Phone 7 içerisinde uygulama geliştirirken kullanabileceğimiz hazır gelen navigasyon sistemine göz atacağız. Fakat bunun öncesinde tavsiyem benzerliklerinden dolayı Silverlight 3.0 içerisindeki Navigation API'yi bir incelemeniz. Sonrasında WP7 tarafında devam edebiliriz.

WP7 Kullanıcı Arayüzü Yapısı

Her yeni yaratılan WP7 uygulamasında root element bir PhoneApplicationFrame olarak gelir. Bu çerçeve içerisinde birden çok sayfa farklı navigasyonlarda rahatlıkla gösterilebilir. Bu yapı kendi içerisinde SystemTray ve ApplicationBar'ı da sunar. Ayrıca PhonePage olarak geçen uygulama içerisindeki her sayfa da bu Frame tarafından gösterilir. Sayfalar ile kabaca iki bölüme ayrılır. Sayfa başlığının bulunduğu Title kısmı ve sayfanın tüm iç kontrollerinin bulunacağı Content bölümü.

[XAML]

<Application

x:Class="WindowsPhoneApplication4.App"

xmlns="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation"

xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"

xmlns:system="clr-namespace:System;assembly=mscorlib"

xmlns:mpc="clr-namespace:Microsoft.Phone.Controls;assembly=Microsoft.Phone.Controls"

xmlns:phoneNavigation="clr-namespace:Microsoft.Phone.Controls;assembly=Microsoft.Phone.Controls.Navigation">

<Application.RootVisual>

<phoneNavigation:PhoneApplicationFrame x:Name="RootFrame" Source="/MainPage.xaml"/>

</Application.RootVisual>

Yukarıda gördüğünüz kod herhangi bir WP7 uygulamasının App.XAML dosyasında ilk yaratıldığında bulunan kod. Kod içerisinde uygulamanın RootVisual'ı olarak bir PhoneApplicationFrame atandığını görebiliyoruz. Söz konusu PhoneApplicationFrame Microsoft.Phone.Controls.Navigation assembly'si altında Microsoft.Phone.Controls namespace'inde bulunuyor. Bahsettiğimiz namespace zaten phoneNavigation adında bir XML namespace olarak XAML dosyasında tanımlanmış durumda. PhoneAppFrame'in ilk açılıştaki Source değeri uygulama ilk açıldığında gösterilecek sayfayı yani PhoneApplicationPage'i hedefliyor. Söz konusu tanımlama XAP dosyasının iç yapısına ait bir Uri. Tam da bu noktada eğer istersek farklı UriMapping kuralları da tanımlayabiliyoruz ve buradaki Navigation API'yi aynı normal Silverlight uygulamalarında olduğu gibi kullanabiliyoruz.

[XAML]

<Application

x:Class="WindowsPhoneApplication4.App"

xmlns="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation"

xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"

xmlns:system="clr-namespace:System;assembly=mscorlib"

xmlns:mpc="clr-namespace:Microsoft.Phone.Controls;assembly=Microsoft.Phone.Controls"

xmlns:phoneNavigation="clr-namespace:Microsoft.Phone.Controls;assembly=Microsoft.Phone.Controls.Navigation"

xmlns:nav="clr-namespace:System.Windows.Navigation;assembly=Microsoft.Phone.Controls.Navigation">

<Application.RootVisual>

<phoneNavigation:PhoneApplicationFrame x:Name="RootFrame" Source="/MainPage.xaml">

<phoneNavigation:PhoneApplicationFrame.UriMapper>

<nav:UriMapper>

<nav:UriMapper.UriMappings>

<nav:UriMapping Uri="/urun/{ID}" MappedUri="/Sayfalar/Page1.xaml?ID={ID}"/>

</nav:UriMapper.UriMappings>

</nav:UriMapper>

</phoneNavigation:PhoneApplicationFrame.UriMapper>

</phoneNavigation:PhoneApplicationFrame>

</Application.RootVisual>

Yukarıdaki XAML kodu içerisinde önemli birkaç nokta var. Bunlardan ilki XAML NameSpace olarak tanımladığımız nav namespace'i. NAV NameSpace'i de yine Microsoft.Phone.Controls.Navigation assembly'si içerisinde fakat bu sefer System.Windows.Navigation altında gelen sınıfları kullanmanız gerekiyor. İstediğimiz şey bizim PhoneAppFrame için bir UriMapper tanımlamak. Böylece uygulama içerisinde vereceğimiz farklı linkler doğrudan XAP dosyası içerisinde path'lere (Uri'lere) dönüşebilecek ve uygun XAML dosyası (PhoneAppPage) sahneye gerekli parametrelerle getirilebilecek.

Örneğimizde sadece bir adet mapping var. Herhangi bir şekilde /urun/1 veya /urun/2 gibi bir adrese yönlendirme yapıldığında söz konusu sondaki ID'yi alarak XAP dosyası içerisinde Sayfalar klasöründe bulunan Page1.XAML adındaki bir dosyaya ID parametresi olarak gönderiyoruz. Yazım esnasında {Degisken} şeklinde tanımladığınız her deyim aslında birer local değişken gibi davranarak sizin gelen path'den bir değeri alarak yarattığınız hedef path'e aktarmnızı sağlıyor. Bu şekilde tanımlanan Mapping'ler kullandığınız PhoneAppFrame içerisindeki tüm navigasyonlarda otomatik olarak uygulanacaktır.

Sayfalar klasörü ve içerisindeki View'lerimiz....

Tabi bu noktaya kadar biz ne Sayfalar klasörü yarattık ne de içinde Page1.xaml adında bir dosya var. O nedenle şimdi gelin XAP içerisinde bir Sayfalar klasörünü yukarıdaki ekran görüntüsündeki gibi yaratalım ve içerisine de yeni bir "Windows Phone Portrait Page" ekleyelim.

Uygulamamız yeni bir Page ekliyoruz.

Eklediğimiz bu sayfa bizim daha önce App.XAML içerisinde tanımladığımız UriMapper'daki kurallar sayesinde çağrılacak. Hatırlarsanız mapping kuralı içerisinde Sayfalar/Page1.xaml?ID={ID} demiştik ve {ID} yerine de mapping esnasından uygun değer yerleştirilecekti. Peki Page1.XAML nasıl olacak da bu ID değerine ulaşacak. Her zamanki gibi Navigation API ile beraber gelen sistemi kullanacağız.

[C#]

void Page1_Loaded(object sender, RoutedEventArgs e)

{

ListName.Text = this.NavigationContext.QueryString["ID"].ToString();

}

Yukarıda gördüğünüz kod Page1.XAML içerisinde gelen ID parametresini yakalamanın yolu. Normal bir ASP.NET uygulamasını QueryString almaktan pek farklı değil. Artık sayfa içerisinde gelen parametreye göre farklı bilgiler gösterebilir, işlemler yapabilirsiniz. Şimdilik örneğimizde sadece gelen ID'yi ekrana yansıtıyoruz ki test edebilelim.

Mapping sistemimiz hazır, hedef sayfamız hazır ve kendisine gelen parametreyi dinliyor. Son adım olarak ana sayfada bu hedef sayfaya link vermek kaldı.

[XAML]

<HyperlinkButton Content="HyperlinkButton"

Height="30" HorizontalAlignment="Left"

Margin="230,217,0,0" Name="hyperlinkButton1"

VerticalAlignment="Top" Width="200"

NavigateUri="/urun/1"/>

</Grid>

Kodumuzda basit bir HyperlinkButton kullanarak tek yapmamız gereken NavigateUri özelliğine istediğimiz Uri'yi vermek. Örneğimizde /Urun/1 adresini verdiğimiz bu adres UriMapper tarafından /Sayfalar/Page1.xaml?ID=1 şekline çevrilecek ve uygulama ekranında Page1.XAML'ı 1 ID değerini almış olarak göreceğiz. Eğer bu yönlendirme işlemini doğrudan bir kod ile yapmak isterseniz aşağıdaki gibi yine NavigationService üzerinden Navigate metodunu kullanarak Frame'i yönlendirebilirsiniz.

[C#]

private void button1_Click(object sender, RoutedEventArgs e)

{

this.NavigationService.Navigate(new Uri("/urun/2", UriKind.Relative));

}

Hepinize kolay gelsin.
Daron Yöndem